Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΩΤΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ


Τὸ Ἑνωτικὸν Ἐκκλησιολογικὸν Κείμενον

Πρωτότυπον – Μεταφράσεις – Παρερμηνεῖαι


πειδὴ διεπιστώθη, ὅτι πολύς λόγος γίνεται εἰς διάφορα Ἱστολόγια (κυρίως ξενόγλωσσα), περὶ τοῦ ὀρθοῦ νοήματος παραγράφων τινῶν τοῦ Ἑνωτικοῦ Ἐκκλησιολογικοῦ Κειμένου: «Ἡ Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔναντι τῆς Αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ - Θέματα Δογματικὰ καὶ Κανονικά», συνυπογραφέντος ὑπὸ Ἑλλήνων – Ρουμάνων – Ρώσων Γνησίων Ὀρθοδόξων τὴν Παρασκευήν, 8/21.3.2014, ἡ Ἰερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἑλλάδος προβαίνει εἰς τὰς κάτωθι διευκρινίσεις:

α) Αὐθεντικὸν κείμενον θεωρεῖται μόνον τὸ ἑλληνικὸν πρωτότυπον τὸ ὁποῖον μόνον καὶ ὑπεγράφη.


β) Αἱ μεταφράσεις αἱ ὁποῖαι κυκλοφοροῦν ὑπόκεινται εἰς συνεχεῖς διορθώσεις εὐθὺς ὡς ἐπισημαίνεται ἀπόκλισις ἐκ τοῦ νοήματος τοῦ ἑλληνικοῦ πρωτοτύπου.


γ) Ἀκόμη καὶ τὸ ἑλληνικόν πρωτότυπον δεδομένου τοῦ ὅτι ἔχει γραφεῖ εἰς τὸν γλωσσικὸν τύπον τῆς καθαρευούσης, ὡς ἐπίσημον Ἐκκλησιαστικόν κείμενον, δὲν εἶναι εὐπρόσιτον εἰς τὸ εὐρὺ κοινὸν καὶ ὑπόκειται εἰς παρανοήσεις. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἤδη ἐκ τῆς συνεδρίας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου 21 Φεβρουαρίου / 6 Μαρτίου: «ἐπεσημάνθη ἡ ἀναγκαιότης τῆς εἰς τὸ ἄμεσον μέλλον ἐκπονήσεως παραφράσεως τοῦ κειμένου τούτου εἰς ἁπλούστερον γλωσσικόν τύπον». Ἡ παράφρασις δὲν ἀποτελῇ ἁπλὴν μεταγλώττισιν, ἀλλ’ ἐμπεριέχει ἐν ταὐτῷ καὶ ἑρμηνείαν ὅπου χρειάζεται.


δ) Τέλος ἐπισημαίνομεν ὅτι τὸ ἐν λόγῳ κείμενον δὲν περιβάλλεται προφανῶς τὸ κῦρος ἑνός Ὅρου Πανορθοδόξου Συνόδου καὶ εἶναι ἐπιδεκτικὸν βελτιώσεων. Ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ θὰ βοηθήσῃ τὰ μέγιστα εἰς τὴν καλλιτέραν διατύπωσιν τοῦ Ὅρου καὶ τῶν Κανόνων τῆς Μεγάλης Συνόδου τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅταν αὕτη συγκληθῇ.

ΠΗΓΗ: ecclesiagoc.gr

Θλιβερή ἐπέτειος!




90 ΕΤΗ ΜΕΤΑ! ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΟΥ 1924
ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΔΙΑΡΚΕΣ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ!




το Θεολόγου Δημητρίου . Κάτσουρα





να τελεσίγραφο πό τήν Κωνσταντινούπολι, κ μέρους το καινοτόμου καί νεωτεριστο Πατριάρχου Μελετίου Μεταξάκη (το, κατά τούς χαρακτηρισμούς το μεγάλου Σέρβου Δογματολόγου ουστίνου Πόποβιτς, «σχισματοποιο», καί το, κατά τόν λλο μεγάλο λληνα Δογματολόγο ωάννη Ρωμανίδη, «νεκροθάπτη το συχασμο» καί μασώνου) ταν ρκετό γιά νά σχίση τήν λλαδική κκλησία καί νά διαιρέση τόν ρθόδοξο λληνικό λαό σέ νεοημερολογίτες καί παλαιοημερολογίτες.

Πρόθυμος, δυστυχς, ποδέκτης του, τότε ρχιεπίσκοπος θηνν Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, πρτος νός βουλου καί παθητικο σώματος πισκόπων. τσι, 10η Μαρτίου κείνου το δίσεκτου τους (1924) μεταλλάχθηκε σέ 23η Μαρτίου καί τήν πομένη νυποψίαστος λαός κουσε νά κτυπον ο καμπάνες τν περισσοτέρων Ναν γιά τόν ορτασμό νός πρόωρου εαγγελισμο.


Τό τι πακολούθησε εναι, λίγο πολύ, γνωστό. Δεκάδες χιλιάδες πιστν, ρκετοί ερες καί κατοντάδες μοναχν σέ λόκληρη τήν λλάδα δέν συνεμορφώθησαν. Καλς, κακς γιά κάποιους,  ποιός μπορε νά κατηγορήση τους πιστούς πού ρνονται νά γκαταλείψουν σα μαθαν πό αώνων καί παρέλαβαν παρά τν Πατέρων των; Επαν, λοιπόν, να βροντερό «ΟΧΙ» καί χαρακτήρισαν τήν πιβολή τς καινοτομίας «φράγκεμα»!

Τό σχίσμα ταν πλέον γεγονός. Καί ο καινοτομήσαντες πέλεξαν τή γνωστή παλαιά μέθοδο τν διωγμν γιά νά καταστείλουν τίς ντιδράσεις. Μέ τή συνδρομή τς λληνικς Πολιτείας, σφραγίσεις Ναν, ξύρισμα κληρικν, ξορίες, ποσχηματισμοί, φυλακίσεις, ξυλοδαρμοί, κόμη καί φόνοι συνέγραψαν τίς μελανότερες σελίδες τς σύγχρονης λλαδικς κκλησιαστικς στορίας.

λλά καί τό τί προηγήθηκε, ς παρασκήνιο τς καινοτομίας, εναι πλέον γνωστά. λλαγή το μερολογίου (ν καί τό ζήτημα χει μακρά προϊστορία) «συνελήφθη» πό τήν Πατριαρχική Συνοδική «γκύκλιο το 1920» (τόν, κατά τήν μολογία καί τόν χαρακτηρισμό τν δίων τν ποστηρικτν της, «Καταστατικό Χάρτη το Οκουμενισμο»), «κυοφορήθηκε» στό φερόμενο ς Πανορθόδοξο καί πί τς οσίας ληστρικό «Συνέδριο το 1923» στήν Κωνσταντινούπολι καί «γεννήθηκε» στήν ταλαίπωρη λλάδα μέ τήν, κατ’ ντολήν, Μεταξάκη παποκαισαρική πόφασι το θηνν Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου.


ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ-ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ


Τ μερολογιακό, δίχασε τόν λληνικό λαό, ς πλήρωμα τς κκλησίας, λλά καί γενικότερα τούς ρθοδόξους λληνες, που γς. Δίχασε καί διαίρεσε καί τήν θωνική Πολιτεία, τό γιον ρος, σέ ζηλωτές μοναχούς καί σέ μνημονευτές καί συγκοινωνούς τν καινοτόμων. νάλογα συνέβησαν στή μαρτυρική μεγαλόνησο Κύπρο, λλά καί στούς πολοίπους ρθοδόξους νατολικούς λαούς. Ατή κατάσταση συνεχίζεται μέχρι σήμερα σέ λλάδα, Κύπρο, Ρουμανία, Βουλγαρία, Σερβία, μερική καί Αστραλία, και χι μόνο.


Μετά τήν λλαγή το μερολογίου τό 1924 καί τήν αθόρμητη καί κ διαισθήσεως, μλλον δέ συνειδήσεως, πόρριψή της, ς καινοτομίας καί φραγκέματος, πό σεβαστς μερίδος το λληνικο λαο, κολούθησαν στή πορεία τν πραγμάτων καί λλα τέτοια «βήματα», πως συμμετοχή τς πισήμου κκλησίας στό βλάσφημο Παγκόσμιο Συμβούλιο τν κκλησιν (Π.Σ.Ε.), πού δρύθηκε τό 1948, περιβόητη «ρσι τν ναθεμάτων το 1054» στά εροσόλυμα πό τούς κε ρωτοτροποντες Πάπα Παλο καί τόν μασνο Πατριάρχη θηναγόρα τό 1964, ναγνώριση χάριτος καί μυστηρίων στούς παπικούς καί ρθοδοξίας στούς μονοφυσίτες ν συνεχεί, κ. . π.

Σήμερα, 90 τη μετά, πολογισμός εναι τραγικός! Τό μερολογιακό σχίσμα παραμένει θεράπευτο. Τό σοφό καί θεάρεστο « τρώσας καί άσεται» δέν φαίνεται νά συγκινε καθόλου τούς πευθύνους, ο ποοι περί λλων μεριμνον και τυρβάζουν, πλήν το νός, ο στί χρεία!  ντιθέτως, φαίνονται καί συμπεριφέρονται ς πελευθερωμένοι πό κείνους πού θά τούς δημιουργοσαν πολλά προβλήματα μέ τίς ντιδράσεις καί διαμαρτυρίες τους στό νέο προσανατολισμό τους: Τήν πίτευξι το «να πάντες» ο χριστιανοί (παδοί τν διαφόρων αρέσεων) «ν σιν», νευ, μως, μετανοίας τν πλανηθέντων καί νευ μολογίας τν ρθοδόξων, δηλαδή, α λα «νέα ποχή»!

πως λήθεια εναι πλή, τσι καί λύση, γιά σους ελικρινς τήν ναζητον, εναι πίσης πλή:

 Τί μς διήρεσε; πιβολή το νέου μερολογίου, ναμφιβόλως. πιστροφή, λοιπόν, κε, που μασταν νωμένοι. Καί γιά νά πικαιροποιήσουμε τά πράγματα καί νά θεραπευθ τό πρόβλημα πί τς οσίας: Ποιός μπνεύσθηκε καί προώθησε τήν λλαγή το μερολογίου στόν κκλησιαστικό χρο; Οκουμενισμός, πίσης ναμφιβόλως καί μεμαρτυρημένως. πομένως, καταδίκη, τς πό παντός γις φρονοντος θεωρουμένης ς παναιρέσεως, το Οκουμενισμο καί συνέπεια πρός ατή τήν μολογία!

 λα τά πόλοιπα θά τά κανονίση κενος, ποος προσευχήθηκε νά εμεθα πάντες, ο πιστεύοντες ατόν τόν Χριστόν, κατά τό κήρυγμα τν ποστόλων, να ν Ατ, ς μέλη το Σώματός Του, ληθεύοντες, σφαλς, ν γάπ!

Ατόν τόν Εαγγελισμό περιμένει ρθόδοξος λληνικός λαός φο πράγματι « σχύς ν τ νώσει»! Γιά νά σημάνουν καί γι’ ατόν καί γιά τήν σήμερα πόδουλη Πατρίδα μας καί λόκληρο τό Ρωμαίϊκο ο καμπάνες τς πραγματικς πνευματικς του ναστάσεως! , εθε, γένοιτο!

πιθυμ δέ νά τελειώσω τήν κατάθεση ατς τς μετά πόνου καί γάπης κφραζομένης πόψεως, περί το χρονίζοντος μερολογιακο Σχίσματος καί τς νάγκης θεραπείας του, μέ ποσπάσματα μις σημαντικς πιστολς το Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου (+) και να περιστατικό πό τή ζωή το πλοϊκο Παπ-Νικόλα Πλαν (δη τιμωμένου πό τς πισήμου κκλησίας τς λλάδος ς γίου).




πιστολ π. Φιλοθέου Ζερβάκου πρς Θεόκλητον Διονυσιάτην



᾿Εν Πρ τ 16-8-1979


 «᾿Αγαπητ μοι ν Κυρίῳ π. Θεκλητε.

 Ελαβον τν πιστολν Σας πρ δο μηνν. Οσκις λμβανα τν γραφδα ν Σς γρψω, ρχοντο καθ᾿ μδας φιλχριστοι μογενες ᾿Ορθδοξοι κ τν περτων τς γς, πρς ξομολγησιν κα πειδ βιζοντο ν πιστρψουν ες τς στας τους, δν δυνθην ν Σς γρψω. Σμερον ερον λγην εκαιραν κα Σς παντ.

Ο [ρχιεπσκοπος Χρυσστομος] Παπαδπουλος, το ποου μο γρφετε, τι νατυπνετε τ βιβλον του "Ημερολογιακν κατηγοριν λεγχος", [ποστηρζει ες ατ,] τι διρθωσις το Ημερολογου δν το ργον δικν του, [φ᾿ σον δθεν] γνετο μοφν γνμ τς Ιεραρχας, λλ κα ποδεικνει τι [δθεν] Παλαιοημερολογιτισμς εναι μα καθαρ πλνη.
Η καθαρ λθεια εναι, τι [ρχιεπσκοπος Χρυσστομος] Παπαδπουλος ες ᾿Επιτροπν τιν, τις συνλθε κατ τ τος 1923 δι τν διρθωσιν το Παλαιο Ημερολογου, τς ποας το μλος, Καθηγητς ν το ᾿Εθνικο Πανεπιστημου κα Διευθυντς τς ᾿Εκκλησιαστικς Ριζαρεου Σχολς τυγχνων, ξφρασε τν γνμην του, τι π᾿ οδεν λγ πιτρπεται διρθωσις το Παλαιο Ημερολογου κα εσαγωγ το Νου Ημερολογου ες τν ᾿Εκκλησαν τς Ελλδος, διτι θ κηρυχθ π τν λλων μοδξων κα ᾿Ορθοδξων ᾿Εκκλησιν ς σχισματικ.

Τν συνετν, λογικν κα φρονμην γνμην του δχθησαν πντα τ μλη τς ᾿Επιτροπς κα ρσθη π τς Ιερς Συνδου, πως Πολιτεα δι τς μετ τν Ερωπαϊκν κα λοιπν ᾿Εθνν συναλλαγς κα τ μπριον κολουθ τ Νον Ημερολγιον, δ ᾿Εκκλησα δι τς Εορτς τ Παλαιν κα οτως π τινα καιρν πεκρτει ερνη κα ες τν Πατρδα κα ες τν ᾿Εκκλησαν.

᾿Αλλ᾿ τε μετ προδον λγων μηνν, ψφ οχ Θεο κα λαο, λλ ψφ τς ττε παναστατικς Κυβερνσεως Πλαστρα - Γονατ, νβη [ Χρυσστομος Παπαδπουλος] ες τ ᾿Αρχιερατικν θρνον ᾿Αθηνν, εσγαγε τ Παπικν Ημερολγιον τ διαταγ τς Κυβερνσεως κα τ συμβουλ το ττε Οκουμενικο Πατριρχου Μελετου Μεταξκη, ρχιμασσνου, καινοτμου, νεωτεριστο, φροντος τν ντατον 33ον βαθμν τς Μασσωνας κα φρνημα στερεν χοντος, τ "ντεινε, κατευοδο, βασλευε κα διαρει".
(….)
Επομνως τ ν λγ [ρχιεπσκοπος Χρυσστομος] Παπαδπουλος, τι δν το ργον δικν του κα τι γνετο μοφν γνμ τς Ιεραρχας εσαγωγ το Νου Ημερολογου, φ᾿ σον ατς διος τ εσγαγε, κατπιν διαταγς τς Κυβερνσεως, δν λγει τν καθαρν λθειαν.
(….)
Ττε νεθυμθην, τι τ εχον γρψει δο πιστολς· μαν πρν ν εσαγγ τ Νον Παπικν Ημερολγιον ες τν ᾿Ορθδοξον Ελλαδικν ᾿Εκκλησαν, [λγων Ατ] ν μν τολμσ κα τ εσαγγει κα διαιρσει τν ᾿Εκκλησαν ες δο διαμαχμενα στρατπεδα, ν φροντσ δ μετ τν λλων ᾿Αρχιερων, ς καλο Ποιμνες, ν ερηνεσουν, ν νσουν τν Πολιτεαν, ποα εναι διρημνη ες δο κμματα, Βασιλικος κα Βενιζελικος, κα ν πιμν ες τν πρτην του γνμην, τν ποαν πνεσαν κα σπσθησαν πντα τ μλη τς ᾿Επιτροπς τς περ διορθσεως το Παλαιο Ημερολογου, τ ποον π 1600 τη σχεδν κολοθει ᾿Ορθδοξος ᾿Εκκλησα κα οδεμαν βλβην παθε.

Τν δευτραν πιστολν τ γραψα κατπιν τς εσαγωγς το Νου Ημερολογου κα τν παρεκλουν ν παναφρ τ Παλαιν Εορτολγιον, τ ποον ο 318 Θεοφροι Αγιοι Πατρες, ο συγκροτσαντες τν Πρτην Μεγλην Αγαν Οκουμενικν Σνοδον, θσπισαν ν μν αἰώνιον κα σλευτον, πσαι δ α Επτ Οκουμενικα, ς κα α Τοπικα Σνοδοι κρωσαν κα φλαξαν.

"Πρσεχε", τ γραφον, "Μακαριτατε, ν τ παναφρετε, διτι παρανμως, ντικανονικς κα περισκπτως εσχθη κα δι τοτο ρχισαν ο καρπο ατο. ' Ο γρ καρπς το Αγου Πνεματος,' λγει ᾿Απστολος Παλος, τ στμα το Χριστο, 'στν γπη, χαρ, ερνη, μακροθυμα, χρησττης, γαθωσνη, πστις, πρατης, γκρτεια'· δ καρπς το Παπικο Ημερολογου στ φθνος, λπη, θυμς, βρεις, διαρεσις κλπ. Σπεσατε, Μακαριτατε, ν τ παναφρετε, διτι θ λθ ρα κα θ κτυπσετε τν κεφαλν σας ".
 (….)
Τοτο δ παθε, διτι κολοθησεν, ς μ φελε, τν νεωτεριστν, καινοτμον, μασσνον [πατριρχην Μελτιον] Μεταξκην, δι τν ποον — ταν το πενθμισα τι ἐὰν δν καταργσ τ παρανμως εσαχθν νον Παπικν Ημερολγιον — θ λθ μρα κα θ κτυπσ τν κεφαλν του. Οταν λθεν μρα κα κτπησε τν κεφαλν του, λεγε μετ στεναγμν κα δακρων: "Ν μ τ ᾿σωνα, ν μ τ ᾿σωνα, ν δεχμουν τ νον μερολγιον! Ατς, ατς διεστραμμνος Μεταξκης μ πρε στ λαιμ του! ".
Ο [πατριρχης Μελτιος] Μεταξκης τν συμπαρσυρε κα ες λλα τοπα, τ ποα παραλεπω, λγω δ κα φρον ν καθαρ συνειδσει, τι ἐὰν δν τν κολοθει κα συνεφνει μετ᾿ ατο, θ νεδεικνετο ς ες τν νεωτρων διδασκλων κα συγγραφων το Εθνους κα τς ᾿Ορθοδξου μν ᾿Εκκλησας, ς τν Εγνιον Βολγαρην, Νικηφρον Θεοτκην, Μακριον Νοταρν, Νικδημον Αγιορετην, ᾿Αθανσιον τν Πριον, Νεκτριον Πενταπλεως.

᾿Αλλ᾿ ντ ν κολουθσ τοτους κα μν σταθερς κα στερες ες τς ᾿Αποστολικς κα Πατρικς Παραδσεις, κολοθησε τν [πατριρχην Μελτιον] Μεταξκην, μ τν ποον νοιξαν τς θρας το λογικο των ποιμνου, ες τν [πατριρχην] ᾿Αθηναγραν, τν Χαλκηδνος Μελτωνα, ᾿Ικωβον ᾿Αμερικς, ο ποοι εσελθντες ες τν λογικν Πομνην, κατεσπραξαν τ λογικ Πρβατα κα τ Οκουμενικν Πατριαρχεον.
(…)
Πταομεν πντες κα πρτος γ. ᾿Εν επωμεν, τι δν μαρτνωμεν, ψευδμεθα. Μα τν κακν διρθωσις: ληθς κα ελικρινς μετνοια κα πιστροφ πρς τν Πανγαθον, ληθ Θεν κα Πατρα Ορνιον. ᾿Εν μετανοσωμεν, θ σωθμεν, ἐὰν μ μετανοσωμεν θ κολασθμεν.

Ας προτιμσωμεν τν δν τς μετανοας.

Μετ᾿ δελφικς κα πατρικς γπης

᾿Αρχιμανδρτης Φιλθεος Ζερβκος»


Παπ-Νικόλας Πλανς τήν ποχή το διωγμο γιά τό μερολόγιο
(πό τήν πίσημη βιογραφία του)



Εμφάνισις του Προφήτου Ελισσαίου

Εις την εποχήν του πρώτου διωγμού των Παλαιοημερολογιτών, ηθέλησε να λειτουργήση κατά το πάτριον ημερολόγιον την εορτήν του προφήτου Ελισσαίου. Αλλά φοβούμενος μήπως του παρουσιασθούν εμπόδια, συνεφώνησε με την βοηθόν του αφ' εσπέρας, να πάνε εις τον Άγιον Σπυρίδωνα του Μαντουκά. Το πρωί επήγε η ψάλτριά του και τον περίμενε. Η ώρα παρήρχετο και ο παπάς δεν εφαίνετο να έλθη να λειτουργήση. Απηλπίσθη. Ενόμισε πως κάτι σπουδαίο θα του έτυχε, και δεν επήγε ως αυτήν την ώρα. Έφυγε και πήγε εις τον Προφήτη Ελισσαίο (διότι εκεί ήταν το "κέντρον των πληροφοριών"), να ρωτήση τι γίνεται ο παπάς, και να, τον βλέπη μέσα στην εκκλησία να ετοιμάζεται να λειτουργήση! Του έκαμεν παρατήρησιν, γιατί ηθέτησε την συνεννόηση που είχανε κάμει, και ακόμη ότι δεν εφοβήθη, παρά ήλθε μέσα στο κέντρον, μέσα στη βράση του διωγμού. Της λέγει: "Μή με μαλώνεις, γιατί σήμερα το πρωί είδα τον Προφήτη και μου είπε να λειτουργήσω, και να μη φοβηθώ τίποτα, γιατί αυτός θα με προσέχη". Έμεινε η βοηθός του με την συζήτησιν ατελείωτη! -"Μα, πως τον είδες"; τον ρωτά. Της λέγει: "Σηκώθηκα σήμερα το πρωί και ετοιμάστηκα για τον Άγιο Σπυρίδωνα. Εκάθησα σε μια πολυθρόνα ως που να μου φέρουν το αμάξι. Αυτή τη στιγμή, βλέπω μπρος μου τον προφήτη Ελισσαίο, και μου λέγει, να πάω στην εκκλησία του να λειτουργήσω"! Έφεραν οι δικοί του το αμάξι και τους λέγει: "Να πήτε του αμαξά να με πάη στον Προφήτη...". Άρχισαν τις φωνές οι δικοί του: "Τι είναι αυτά; Αφού είπαμε του αμαξά για τον Άγιο Σπυρίδωνα". -"Αυτό που σας λέγω. Να με πάτε στον Προφήτη. Τον είδα εμπρός μου και με διέταξε".

Ελειτούργησαν αυτήν την ημέρα κατανυκτικώτατα με μεγάλη ησυχία, και το βράδυ επήγε στο συνηθισμένο φιλικό του σπίτι, που πήγαινε πάντοτε. Λέγει η βοηθός του εις την κόρην της οικογενείας: "Σήμερα ο Παππούς είδε ολοφάνερα τον Προφήτη" κ.τ.λ. Τον πλησίασε τότε η κόρη και προσπαθούσε να τον καταφέρη να της πη ο ίδιος πως είδε τον Προφήτη. Αλλά ήτανε και αυτή η ώρα, μια απ' αυτές που ήθελε κάτι να κρύπτη από τα ιδιαίτερά του και της λέγει: "Τίποτα δεν είδα, από λόγου μου τα λέω". Αλλά αυτό μας το βεβαίωσαν και οι δικοί του, που τους το πρωτοείπε. Κρυφογελάσαμε με τη σπουδή που τον κατέλαβε, να κρύψη και αυτός κάτι, για να μη φωνή η αρετή του, διότι πάντοτε εις τας ομιλίας του έλεγε: "είμαι ανάξιος ιερεύς".

Το θάρρος που του έδιδεν η πίστις

Άλλη μια φορά, εις εποχήν διωγμού των Παλαιοημερολογιτών, τον πήρε μια ομάς χριστιανών και τον πήγε σε κάποιο ερημοκλήσι (τέρμα Αχαρνών) να λειτουργήσουν. Εκεί, 5-6 εκ των νεωτέρων, είχον αναλάβει γύρωθεν της εκκλησίας να προσέχουν, δια να προλάβουν να κρύψουν τον παπα-Νικόλα. Περί το μεσονύκτιον αντελήφθησαν τον κίνδυνον, και επρότειναν στον Παππού να τον κρύψουν ή, με κάθε τρόπον, να τον προφυλάξουν. Αυτός, ατάραχος, δεν τους άκουε που του έλεγαν να τον ξεντύσουν, μόνο τους έλεγε: "Μη φοβόσαστε, θα 'ρθουν τα παιδιά, θα προσκυνήσουν και θα φύγουν...". Και όντως ήλθανε οκτώ αστυνομικοί, και άκουσαν οι εκκλησιαζόμενοι να λέγη ο ανώτερος: "Αφήστε τους χριστιανούς, δεν κάνουν κανέναν κακό"! Ησπάσθησαν το προσκυνητάρι, που ήτο απ' έξω από την εκκλησία και έφυγαν. Το πρωί τους λέγει ο Παππούς: "Ήλθανε τα παιδιά"; Του είπον πως ήλθανε και φύγανε. Τους λέγει: "Δεν σας είπα εγώ να μη φοβόσαστε, γιατί θα 'ρθουνε να προσκυνήσουν και θα φύγουν;"
Επί τη ευκαιρία αυτή, θα γράψω και κάτι άλλο παρακάτω.

Εις την τελευταίαν εποχήν του διωγμού, μέσα εις τα περιβόλια του Αιγάλεω, ήτανε μια εκκλησία και μαζεύτηκαν πολλοί χριστιανοί να εορτάσουν τα Εισόδια της Παναγίας. Μετά τα μεσάνυκτα καταφθάνει ένας Μοίραρχος μετά της... κουστωδίας. Θυμώδης, αγέρωχος προχωρεί εις το Ιερόν, και ακούμπησε ασεβέστατα τα νώτα στην Αγία Τράπεζα και διέταξε να φύγουν όλοι. Τον παπά τον πήρε στην Αστυνομία, σε ένα χωλ, με σπασμένα τζάμια. Το ράσο του ο παπάς πρόφθασε και το έδωσε σε κάποιον, για να μη του το πάρουν οι φανατικοί υποστηρικταί της Μητροπόλεως, οι οποίοι είχον ολόκληρον δωμάτιον γεμίσει από ράσα και καλυμμαύχια, λάφυρα των κατορθωμάτων των. Και έτσι, χωρίς ράσα, εκρύωσε μέσα σ' αυτό το γραφείο (εν μηνί Νοεμβρίω) ως επίσης και όλο το εκκλησίασμα. Αφού επήραν τον παπά, δεν άφηναν τον κόσμο μέσα στην εκκλησία ώσπου να ξημερώση ή να ερχότανε στας 10-11 το βράδυ, ούτως ώστε να μπορούν να πάνε στα σπίτια τους ο κόσμος; Αλλά ήλθαν στας 2 μετά τα μεσάνυκτα και σκόρπισαν οι άνθρωποι μέσα στα χωράφια, τρέμοντας από το κρύο, γυναίκες από το Μαρούσι, από το Φάληρο, από την Αγία Παρασκευή - μαρτυρική βραδυά, ώσπου να ξημερώση. Τον αξιοσέβαστον ιερέα τον πήγαν το πρωί στη Μητρόπολη. Δια να τον ξυρίσουν ηθέλησαν να τον δέσουν στην καρέκλα. Δεν το εδέχθη. Αφού τον εξύρισαν του έδωσαν ένα παλιό κασκέτο στο κεφάλι, ένα λειωμένο βελούδινο παντελόνι (με το ένα σκέλος πιο κοντό), ένα παλιό σακκάκι, και με αυτήν την περιβολήν τον έστειλαν εις τον Εισαγγελέα, ο οποίος τον αθώωσε αμέσως με τα χάλια που τον είδε. Το σκότος της αμαρτίας δεν τους άφηνε να καταλάβουν ότι χλευάζοντες την ιερωσύνην εχλεύαζον και τον ίδιον τον εαυτόν τους!

Και εγώ, 1η Αυγούστου 1928 τον είδα και ερχόταν από μακρυά και, όπως γύρισε και με ατένισε, μου είπε: "Τι κάνεις, ευλογημένη;" (ήμουν ρασοφόρα τότε και με λέγανε Χρυσάνθη). Και, χωρίς να ξέρη το όνομά μου, με εκάλεσε με το όνομά μου και μου είπε: "Σήμερα είναι πρώτη με το ορθόδοξον εορτολόγιον". Εγώ του απήντησα: "Ευλογείτε", βάζοντάς του μετάνοια. Και φιλώντας του το χέρι του είπα: "Τι θλίψι είναι αυτή, Γέροντα, ανάμεσά μας;" και μου απήντησε: "Μη θλίβεσαι, διότι ό,τι είναι αντικανονικό δεν μένει αιώνιο!"

ΠΗΓΕΣ: epistrofi-sotiria.blogspot.gr/http://krufo-sxoleio.blogspot.gr