Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Ὁ Ἃγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός (κείμενο)



  γιος ερομάρτυς, σαπόστολος καί θναποστόλος, Κοσμς Ατωλός



                           


γιος ερομάρτυς καί σαπόστολος Κοσμς γεννήθηκε τό 1714 στό χωριό Μέγα Δένδρο τς ρεινς Τριχωνίδος τς Ατωλίας, πό τήν ποία πονομάζεται καί Ατωλός. λλά καί τό διπλανό χωριό Ταξιάρχης τόν διεκδικε ς βλάστημά του, μέ ποτέλεσμα τά δύο χωριά νά φιλονικον σέ μεγάλο βαθμό μεταξύ τους.

Ο
γονες του, πειρτες στήν καταγωγή, ταν πιστοί καί εσεβες ρθόδοξοι Χριστιανοί καί τόν νέθρεψαν σύμφωνα μέ τό θέλημα το Θεο. πατέρας του νομαζόταν Δημήτριος καί σκοσε τό πάγγελμα το φαντ.

Κώνστας Κωνσταντνος Δημητρίου νυφαντς, πως λεγόταν γιος Κοσμς πρίν κόμα γίνει μοναχός, μαθε τά πρτα γράμματα στό μοναστήρι τς πατρίδας του καί κυρίως στό μοναστήρι το Τιμίου Προδρόμου τς Δερβέκιστας, που μαζί μέ τίς νουθεσίες τν γονέων του ρίζωσε στήν καρδιά του πόθος γιά τήν μοναχική ζωή καί γάπη γιά νώτερη μόρφωση.

τσι σέ λικία 8 τν, ο γονες του τόν στειλαν στήν Μονή τς Παναγίας Σεγδίτσας Παρνασσίδος, που πρχε σχολεο καί πί μία δεκαετία μαθήτευσε κοντά στόν εροδιδάσκαλο Λύτσικα. Κατόπιν φοίτησε στήν σχολή τς ερς Μονς γίας Παρασκευς στά Βραγγιανά τν γράφων, τήν ποία εχε δρύσει συμπατριώτης του Εγένιος Γιαννούλης Ατωλός.

Στήν σχολή ατή διδάχθηκε «νώτερα μαθήματα φιλοσοφίας, ρχαίων λληνικν, θεολογικν, φυσικομαθηματικν, στοιχείων ατρικς καί λλων γκυκλοπαιδικν γνώσεων». Δάσκαλός του ταν σοφός κληρικός νανίας Δερβισνος. ταν τελείωσε τήν σχολή, δίδαξε ς ποδιδάσκαλος στό σχολεο τς Λαμποτινς τς Ναυπακτίας, καθώς καί σέ λλα χωριά.

Σέ
λικία 29 τν, γκατέλειψε τήν πατρίδα του καί νεχώρησε γιά τό γιον ρος. πιθυμία του ταν νά συνεχίσει τίς σπουδές του στήν περίφημη θωνιάδα Σχολή, ποία ταν να εδος πανεπιστημίου το καιρο κείνου. Κώνστας, μέ μεγάλο ζλο, παρακολούθησε, πί μία περίπου ξαετία, τά πανεπιστημιακά μαθήματα πό τούς διάσημους διδασκάλους το Γένους, τόν Εγένιο Βούλγαρη, τόν Παναγιώτη Παλαμ, τόν Νικόλαο Τζαρτζούλη, καθώς καί τόν Νεόφυτο Καυσοκαλυβίτη. Παράλληλα δέ μέ τά μαθήματα τς Σχολς, μελετοσε τό ερό Εαγγέλιο καί τούς γίους Πατέρες.

Μετά τήν
ποφοίτησή του πό τήν θωνιάδα, κάρη μοναχός τό 1759 στήν ερά Μονή Φιλοθέου καί λαβε τό νομα Κοσμς. ργότερα, πέκυψε στίς παρακλήσεις τν Πατέρων τς Μονς καί χειροτονήθηκε ερέας. Στήν Μονή γωνίσθηκε τόν καλόν γώνα τς σκήσεως, πού το πέφερε πλούσιους πνευματικούς καρπούς καί συνετέλεσε στε νά προετοιμασθε κατάλληλα γιά τήν μετέπειτα μεγάλη ποστολή του.

μως, γεμάτη γάπη καρδιά το γίου δέν το πέτρεψε νά ζήσει στήν πνευματική γλυκύτητα τς μοναχικς πολιτείας γιά πολύ χρόνο, πειδή γνώριζε τι «τό Γένος κινδύνευε τόν σχατο κίνδυνο. πό τήν μιά ο Τορκοι, π’ τήν λλη διαφωτισμός - θεος διαφωτισμός- τς Γαλλίας. πίστις ποχωροσε. λληνική γλσσα φανίζετο.

σαν καί ο ξένες προπαγάνδες. Παπικοί μισσιονάριοι, λουθηροκαλβίνοι ψευδοϊεραπόστολοι κμεταλλευόμενοι τήν φτώχεια το λαο μπηγαν τά γαμψά καί μολυσμένα νύχια τους στίς χραντες καί μίαντες σάρκες τς κκλησίας το Χριστολλά μεγαλύτερος καί φοβερώτερος κίνδυνος πού πειλοσε μέ λοκληρωτική ξαφάνιση το Γένος, σαν ο ξισλαμισμοί. λόκληρα χωριά καί περιοχές μαζί μέ τούς ερες τους λλαξοπιστοσαν χάνοντας μαζί μέ τήν πίστη τους καί τήν θνική τους συνείδηση καί τήν γλώσσα.

ελογημένος Κοσμς νοιωσε τότε πιτακτική νάγκη νά βγε στόν κόσμο, στω καί μέ δική του πνευματική ζημία, γιά νά βοηθήσει μέ κάθε τρόπο τούς σκλαβωμένους μοεθνες του, τό Γένος λόκληρο, τήν κκλησία το Χριστο. Τούς νδόμυχους πόθους του κμυστηρεύθηκε στούς πνευματικούς του πατέρες. Μέ τήν ελογία τους, μετά πό κάποια θεϊκή πληροφορία, ξεκίνησε γιά τήν Κωνσταντινούπολη, στερα πό παραμονή 17 τν στό γιον ρος. κε συναντήθηκε μέ τόν δερφό του Χρύσανθο, ποος ταν δάσκαλος στήν Πατριαρχική Σχολή. Πατριάρχης Σεραφείμ Β’ το δωσε γραπτή δεια κηρύγματος, καθώς καί ο μετέπειτα πατριάρχες Σαμουήλ καί Σωφρόνιος Β΄.

τσι τό 1760 γιος Κοσμς, νέος πόστολος Παλος, σέ λικία 46 τν ρχισε τήν μεγάλη εραποστολική του δράση. Κρατώντας μονάχα να ραβδί στό χέρι του, πεζοποροσε χειμώνα-καλοκαίρι, κούραστα, μέ τίς πλέον δυσμενες καί σκληρές συνθκες, σάν νά ταν κατασκευασμένος πό γρανίτη. Περιόδευσε λόκληρη σχεδόν τήν σκλαβωμένη λλάδα, σέ πόλεις, χωριά καί μέρη πάτητα καί γνωστα. Πέρασε πό τά νησιά το Αγαίου καί το ονίου πελάγους καί φθασε μέχρι τό Βεράτιο καί τήν Αλώνα, σπέρνοντας παντο τόν λόγο το Εαγγελίου μέ παράμιλλο ζλο.

που πήγαινε, περίγραπτος ταν νθουσιασμός το λαο. Τόν κολουθοσαν πό χωριό σέ χωριό χιλιάδες νθρωποι καί μαζί τους σαράντα ως πενντα ερες καί μοναχοί. λαός συγκεντρωνόταν στήν παιθρο καί κυριολεκτικά ρουφοσε τούς πλούς, χαριτωμένους καί γλυκες λόγους το Πατροκοσμ. μικρόσωμος εραπόστολος κήρυττε πάντοτε κάτω πό τήν σκιά το Σταυρο (τόν ποο ψωνε πρίν κόμη ρχίσει τό κήρυγμά του) νεβασμένος σ’ να πτυσσόμενο κάθισμα, πού Κούρτ-πασς το εχε χαρίσει.

Κήρυττε τίς
λήθειες τς χριστιανικς πίστεως καί δίδασκε τήν γάπη πρός τόν Θεόν καί τόν πλησίον. Πολύ χαρακτηριστικά ρωτοσε στίς διδαχές του: «δ Χριστιανοί μου, πς πηγαίνετε; χετε τήν γάπη νάμεσά σας;». Ο μαθητές του κρατοσαν σημειώσεις καί τσι διασώθηκαν ο διδαχές του συνοδευόμενες πό ναρίθμητα θαύματα καί προφητεες, πολλές πό τίς ποες ναφέρονται στήν πελευθέρωση το Γένους καί στίς νέες φευρέσεις (πως στό τηλέφωνο, στό εροπλάνο κ.λπ.).

Ο πόδουλοι λληνες βλεπαν στό πρόσωπό του, χι μόνο τόν θεόπνευστο κήρυκα, λλά καί τόν συμπαραστάτη, τόν εεργέτη, τόν δελφό. Τά φλογερά κηρύγματά του, συνδυασμένα μέ τήν γιασμένη ζωή του λέκτριζαν τίς καρδιές τν κροατν, κόμη καί ατν τν ληστάρχων καί εχαν σπουδαα ποτελέσματα. γιος Κοσμς, βακτηρία τν σκλάβων, ναπτέρωσε τούς σκλαβωμένους δίνοντάς τους τήν λπίδα γιά «τό ποθούμενο», φύπνισε τό πόδουλο θνος καί κατέβαλε περάνθρωπες προσπάθειες, πί 19 λόκληρα τη γιά νά παναφέρει τούς λληνες στόν σωστό δρόμο.

Τό σπουδαιότερο μως ργο του ταν τι ναχαίτισε τό τεράστιο ρεμα το ξισλαμισμο καί συγκράτησε τόν λαό στήν ρθόδοξη πίστη. Μέ δικές του νέργειες κτίσθηκαν 210 λληνικά σχολεα, γιά τήν κμάθηση τν ρχαίων λληνικν καί 1.100 δημοτικά σχολεα. Κατασκευάσθηκαν πίσης 4.000 κολυμβθρες, ν χιλιάδες δένδρα φυτεύθηκαν καί κατοντάδες μβολιάσθηκαν καί γιναν καρποφόρα.

γιος Κοσμς πελάμβανε μεγάλου σεβασμο κόμη καί πό τούς Τούρκους. Ο Βενετοί μως πού κατεχαν τά πτάνησα τόν παρακολουθοσαν μέ κατασκόπους˙ μέχρι σήμερα σώζονται τά ρχεα τους, τά ποα περιέχουν γγραφα μέ τήν δραστηριότητά του. πιπλέον τόν μισοσαν καί κάποιοι πλούσιοι κοτζαμπάσηδες, ο ποοι εχαν συμμαχήσει μέ τούς κατακτητές (Τούρκους καί νετούς), γιατί λόγος το γίου ταν φραγγέλιο, πού μαστίγωνε τήν δικία καί τόν παράνομο πλοτο.

κενοι μως πού τόν μισοσαν θανάσιμα, ταν κυρίως ο βραοι, γιατί καυτηρίαζε τίς νθελληνικές τους νέργειες καί πανέφερε τήν Κυριακή ργία πό τό Σάββατο, παρά τήν σχυρή τους ντίδραση. τσι, τόν συκοφάντησαν στίς τουρκικές ρχές ς ργανο τν Ρώσων καί ποκινητή παναστάσεως. Προσέφεραν πίσης να τεράστιο χρηματικό ποσό πρός τόν Κούρτ-πασ το Βερατίου καί κατόρθωσαν νά πετύχουν τήν θανάτωσή του τό 1779.


ταν ο στρατιτες τόν δήγησαν στόν τόπο τς καταδίκης, γιος εχαρίστησε τόν Θεόν, ελόγησε τά τέσσερα σημεα το κόσμου καί ο δήμιοι τόν κρέμασαν σ’ να δένδρο στό χωριό Κολικόντασι.

Τό λείψανό του τό ρριξαν στόν ποταμό ψο. Μετά τρες μέρες ερέας το χωριο τό βρκε κέραιο νά πιπλέει ρθιο στά νερά το ποταμο, παρά τήν μεγάλη πέτρα πού εχαν δεμένη στόν λαιμό του.

Τόν νταφίασαν μέ τιμές στήν Μονή τς Θεοτόκου νδρονίτσας τς Βορείου πείρου, π’ που καί γινε νακομιδή τν λειψάνων του τό 1813. ργότερα στόν τόπο κενο λ-πασς τν ωαννίνων νήγειρε μεγαλοπρεπ ναό, σέ νδειξη τς ενοίας καί το θαυμασμο του πρός τόν γιο.


κκλησία τιμ τήν μνήμη το γίου Κοσμ το Ατωλο, το σαποστόλου, το θναποστόλου καί ερομάρτυρος, τήν 24η Αγούστου.



ΠΗΓΗ: bigr.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου