Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2010

Χριστός γεννάται - Αγ.Χρυσοστόμου

.
.

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ



Μυστήριο παράξενο καί παράδοξο αντικρίζω. Βοσκών φωνές φτάνουν στ' αυτιά μου. Δεν παίζουν σήμερα με τίς φλογέρες τους κάποιον τυχαίο σκοπό. Τα χείλη τους ψάλλουν ύμνο ουράνιο.
.
Οι άγγελοι υμνολογούν, οί αρχάγγελοι ανυμνούν, ψάλλουν τα Χερουβείμ καί δοξολογούν τα Σεραφείμ. Πανηγυρίζουν όλοι, βλέποντας το Θεό στη γη καί τον άνθρωπο στους ουρανούς.
.
Σήμερα ή Βηθλεέμ μιμήθηκε τον ουρανό: Αντί γι' αστέρια, δέχτηκε τους αγγέλους• αντί για ήλιο, δέχτηκε τον Ήλιο της δικαιοσύνης. Καί μη ζητάς να μάθεις το πώς. Γιατί όπου θέλει ό Θεός, ανατρέπονται οί φυσικοί νόμοι. Εκείνος λοιπόν το θέλησε. Καί το έκανε. Κατέβηκε στη γη κι έσωσε τον άνθρωπο. Όλα συνεργάστηκαν μαζί Του γι' αυτόν το σκοπό.
.
Σήμερα γεννιέται Αυτός που υπάρχει αιώνια, καί γίνεται αυτό πού ποτέ δεν υπήρξε. Είναι Θεός καί γίνεται άνθρωπος! Γίνεται άνθρωπος καί πάλι Θεός μένει!
.
Όταν γεννήθηκε, οί Ιουδαίοι δεν δέχονταν την παράδοξη γέννηση Του:
Από τη μια οί Φαρισαίοι παρερμήνευαν τα ιερά βιβλία• κι από την άλλη οι γραμματείς δίδασκαν αλλά αντί άλλων. Ό Ηρώδης, πάλι, ζητούσε να βρει το νεογέννητο Βρέφος όχι για να το τιμήσει, μα για να το θανατώσει.
Ε, λοιπόν, όλοι αυτοί σήμερα τρίβουν τα μάτια τους, βλέποντας το Βασιλιά τ' ουρανού να βρίσκεται στη γη μ' ανθρώπινη σάρκα, γεννημένος από παρθενική μήτρα. […]
.
Αφού λοιπόν όλοι σκιρτούν από χαρά, θέλω κι εγώ να σκιρτήσω, θέλω να χορέψω, θέλω να πανηγυρίσω. Δίχως κιθάρα, δίχως αυλό, δίχως λαμπάδες αναμμένες στα χέρια μου. Πανηγυρίζω κρατώντας, αντί γι' αυτά, τα σπάργανα του Χριστού. Αυτά είναι ή ελπίδα μου, αυτά ή ζωή μου, αυτά ή σωτηρία μου, αυτά ό αυλός μου, αυτά ή κιθάρα μου. Γι' αυτό τα 'χω μαζί μου: Για να πάρω δύναμη από τη δύναμη τους, για να φωνάξω μαζί με τους αγγέλους, «δόξα στον ύψιστο Θεό», καί με τους ποιμένες, «καί ειρήνη στη γη, ευλογία στους ανθρώπους» (Λουκ. 2:14).
.
Καί ξέρετε γιατί; Γιατί Εκείνος πού προαιώνια γεννήθηκε από τον Πατέρα ανεξήγητα, γεννιέται σήμερα από παρθένο υπερφυσικά. Το πώς, το γνωρίζει ή χάρη του Αγίου Πνεύματος. Εμείς μόνο τούτο μπορούμε να πούμε: Αλήθεια είναι ότι γεννήθηκε Θεός από Θεό, αλήθεια είναι καί ότι γεννήθηκε άνθρωπος από παρθένο. Στον ουρανό είναι ό μονογενής του Πατρός. Καί στη γη είναι ό μονογενής της Παρθένου. Όπως στην περίπτωση της ουράνιας γεννήσεως Του είναι ασέβεια να σκεφτούμε μητέρα, έτσι καί στην περίπτωση της επίγειας γεννήσεως Του είναι βλασφημία να υποθέσουμε πατέρα. Ό Θεός Τον γέννησε με τρόπο θεϊκό. Η Παρθένος Τον γέννησε με τρόπο υπερφυσικό. Έτσι, ούτε ή ουράνια γέννηση Του μπορεί να εξηγηθεί, ούτε ή ενανθρώπηση Του μπορεί να ερευνηθεί. Γνωρίζω ότι τον γέννησε σήμερα Παρθένος. Πιστεύω ότι τον γέννησε προαιώνια ό Θεός. Κι έχω μάθει να τιμώ σιωπηλά τη γέννηση Του, χωρίς φιλοπερίεργες έρευνες κι ανώφελες συζητήσεις. Γιατί, σ' ό,τι άφορα το Θεό, δεν πρέπει να στέκεται κανείς στη φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, αλλά να πιστεύει στη δύναμη Εκείνου πού κατευθύνει τα πάντα. Ό,τι συμβαίνει με τρόπο υπερφυσικό, ας το σεβόμαστε σιωπηλά. Όχι γιατί είναι επικίνδυνο, αλλά γιατί είναι ανερμήνευτο. Παραμερίστηκε ή φυσική τάξη καί ενέργησε ή θεία θέληση.
.
Φόβο νιώθω μπροστά στο θείο μυστήριο. Τι να πω καί Τι να λαλήσω;
Πόσο ανέκφραστη είναι ή ευσπλαχνία του Θεού!
.
O προαιώνιος Υιός του Θεού, ό άφθαρτος καί αόρατος καί ασώματος, κατοίκησε μέσα στο φθαρτό καί ορατό σώμα μας. Για ποιο λόγο; Να, όπως ξέρετε, εμείς οί άνθρωποι πιστεύουμε περισσότερο σ' ό,τι βλέπουμε παρά σ' ό,τι ακούμε. Στα ορατά πιστεύουμε. Στ' αόρατα όχι. Έτσι δεν πιστεύαμε στον αόρατο αληθινό Θεό, αλλά λατρεύαμε ορατά είδωλα με μορφή ανθρώπων. Δέχτηκε λοιπόν ό Θεός να παρουσιαστεί μπροστά μας με ορατή μορφή ανθρώπου, για να διαλύσει μ' αυτόν τον τρόπο κάθε αμφιβολία για την ύπαρξη Του. Κι ύστερα, αφού μας διδάξει με την αισθητή καί αναμφισβήτητη παρουσία Του, να μας οδηγήσει εύκολα στην αληθινή πίστη, στ' αόρατα καί υπερφυσικά.
.
Κατάπληξη με γεμίζει το θαύμα! Παιδί βλέπω τον προαιώνιο Θεό! Σε φάτνη αναπαύεται, Αυτός πού έχει θρόνο τον ουρανό! Χέρια ανθρώπινα αγγίζουν τον απρόσιτο κι ασώματο! Με σπάργανα είναι σφιχτοδεμένος, Αυτός πού σπάει τα δεσμά της αμαρτίας!
.
Όμως... τούτο είναι το θέλημα Του: Την ατιμία να μεταβάλει σε τιμή• με δόξα να ντύσει την ευτέλεια• καί την προσβολή σ' αρετή να μεταπλάσει. Πήρε το σώμα μου. Μου προσφέρει το Πνεύμα Του. Μου χαρίζει το θησαυρό της αιώνιας ζωής, παίρνοντας αλλά καί δίνοντας μου: Παίρνει τη σάρκα μου για να με αγιάσει• μου δίνει το Πνεύμα Του για να με σώσει.
.
«Να, η παρθένος θα μείνει έγκυος» (Ήσ. 7:14).Τα λόγια είναι της συναγωγής, μα το απόκτημα της Έκκλησίας. Ή συναγωγή έθαψε το νήμα• ή Εκκλησία φόρεσε τη βασιλική στολή. Ή Ιουδαία Τον γέννησε ή οικουμένη Τον υποδέχτηκε. H συναγωγή Τον θήλασε καί Τον έθρεψε• ή Εκκλησία Τον παρέλαβε καί ωφελήθηκε. Στη συναγωγή βλάστησε το κλήμα εμείς όμως απολαμβάνουμε τα σταφύλια της αλήθειας. Η συναγωγή τρύγησε τα σταφύλια οί ειδωλολάτρες όμως πίνουν το μυστικό πιοτό. Εκείνη έσπειρε στην Ιουδαία το σπόρο• οί ειδωλολάτρες όμως θέρισαν το στάχυ με το δρεπάνι της πίστεως. Αυτοί έκοψαν με σεβασμό το ρόδο, καί στους Ιουδαίους έμεινε το αγκάθι της απιστίας. Το πουλάκι πέταξε, κι αυτοί οί ανόητοι κάθονται καί φυλάνε ακόμα τη φωλιά.
.
Ό Θεός γίνεται άνθρωπος, αλλά γεννιέται ως Θεός. Αν προερχόταν, όπως εγώ, από έναν κοινό γάμο, πολλοί θα θεωρούσαν απάτη τη γέννηση Του. Γι' αυτό γεννιέται από παρθένα• Γι` αυτό διατηρεί τη μήτρα της άθικτη• γι' αυτό διαφυλάσσει την παρθενία της ακέραιη: Για να γίνει ό παράξενος τρόπος της γεννήσεως αιτία ακλόνητης πίστεως.
.
Σ' αυτόν λοιπόν πού θ' αμφισβητήσει την άσπορη γέννηση του Λόγου του Θεού, θα επικαλεστώ ως μάρτυρα την αμόλυντη σφραγίδα της παρθενίας.
.
Πες μου λοιπόν, Ιουδαίε, γέννησε ή Παρθένος ή όχι; Κι αν μεν γέννησε, γιατί δεν ομολογείς την υπερφυσική γέννηση; Αν πάλι δεν γέννησε, γιατί εξαπάτησες τον Ηρώδη; Όταν εκείνος ζητούσε να μάθει πού θα γεννηθεί ό Χριστός, εσύ δεν είπες «στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας» ; (Ματθ. 2:4) Μήπως εγώ γνώριζα την πόλη ή τον τόπο; Μήπως εγώ γνώριζα την αξία του Βρέφους πού ήρθε στον κόσμο; Ό Ησαΐας καί οί προφήτες σας δεν μίλησαν γι' Αυτό; Εσείς, οί γραμματείς κι οί Φαρισαίοι, οί ακριβείς φύλακες του νόμου, δεν μας διδάξατε για το Χριστό; Εσείς δεν ερμηνεύσατε τίς Γραφές; Μήπως εμείς γνωρίζαμε τη γλώσσα σας; Καί όταν γέννησε , η Παρθένος, εσείς δεν παρουσιάσατε στον Ηρώδη τη μαρτυρία του προφήτη Μιχαία, «Άλλ' από σένα, Βηθλεέμ, πόλη της περιοχής του Έφραθά, αν καί είσαι μια από τίς μικρότερες πόλεις του Ιούδα, θα αναδειχθεί αρχηγός του Ισραήλ» (Μιχ. 5:1);
.
Πολύ καλά είπε ό προφήτης «από σένα». Από σας προήλθε καί παρουσιάστηκε σ' ολόκληρο τον κόσμο.
.
Μα Τι ωφέλιμοι εχθροί πού είστε εσείς! Τι φιλάνθρωποι κατήγοροι!
Εσείς κατά λάθος δείξατε πώς το νεογέννητο της Βηθλεέμ είναι Θεός. Εσείς Τον κηρύξατε χωρίς να το θέλετε. Εσείς Τον φανερώσατε, πασχίζοντας να Τον κρύψετε. Εσείς Τον ευεργετήσατε, επιθυμώντας να Τον βλάψετε. Τι αστοιχείωτοι δάσκαλοι είστε, αλήθεια; Εσείς πεινάτε, καί τρέφετε άλλους. Εσείς διψάτε, καί ποτίζετε άλλους. Πάμφτωχοι είστε, καί πλουτίζετε άλλους.
.
Ελάτε λοιπόν να γιορτάσουμε! Ελάτε να πανηγυρίσουμε! Είναι παράξενος ό τρόπος της γιορτής -όσο παράξενος είναι κι ό λόγος της γεννήσεως του Χριστού.
.
Σήμερα λύθηκαν τα μακροχρόνια δεσμά. Ο διάβολος καταντροπιάστηκε. Οί δαίμονες δραπέτευσαν. Ο θάνατος καταργήθηκε. Ο παράδεισος ανοίχτηκε. Η κατάρα εξαφανίστηκε. Η αμαρτία διώχτηκε. Η πλάνη απομακρύνθηκε. Η αλήθεια αποκαλύφθηκε. Το κήρυγμα της ευσέβειας ξεχύθηκε καί διαδόθηκε παντού. Οί άγγελοι συνομιλούν με τους ανθρώπους.
.
Όλα έγιναν ένα. Γιατί;
Γιατί κατέβηκε ό Θεός στη γη κι ό άνθρωπος ανέβηκε στους ουρανούς. Κατέβηκε ό Θεός στη γη καί πάλι βρίσκεται στον ουρανό. Ολόκληρος είναι στον ουρανό κι ολόκληρος στη γη. Έγινε άνθρωπος κι είναι Θεός. Είναι Θεός καί πήρε σάρκα.
.
Τι άλλο μένει να πω;


Δημιουργό καί φάτνη βλέπω... Βρέφος καί σπάργανα... Λεχώνα παρθένα, περιφρονημένη. Φτώχεια πολλή... Ανέχεια πολλή...

Είδες όμως Τι πλούτος μέσα στη μεγάλη φτώχεια; Ό Πλούσιος έγινε φτωχός για χάρη μας. Δεν έχει ούτε κρεβάτι ούτε στρώμα. Μέσα σε ταπεινό παχνί Τον έχουν αποθέσει...
.
Ω φτώχεια, πλούτου πηγή!
Ω πλούτε αμέτρητε, κρυμμένε μες στη φτώχεια!
Μέσα στη φάτνη κείτεσαι καί την οικουμένη σαλεύεις.
Μέσα σε σπάργανα τυλίγεσαι καί σπας τα δεσμά της αμαρτίας.
Λέξη ακόμα δεν άρθρωσες καί δίδαξες στους μάγους τη θεογνωσία.
Τι να πω καί Τι να λαλήσω; Να Βρέφος σπαργανωμένο!
Να ή Μαρία, Μητέρα καί Παρθένος μαζί!
Να ό Ιωσήφ, πατέρας τάχα του Παιδιού! Εκείνη ή γυναίκα, αυτός ό άνδρας. Νόμιμες οί ονομασίες, αλλά χωρίς περιεχόμενο. Ό Ιωσήφ μνηστεύθηκε μόνο τη Μαρία, καί το Άγιο Πνεύμα την επισκίασε.
.
Γιατί όμως ό Χριστός θέλησε να γεννηθεί από παρθένα, αφήνοντας αβλαβή την παρθενία της;
Να γιατί:
.
Εκείνος πού έπλασε τον Αδάμ από παρθένα γη, γεννήθηκε σήμερα από παρθένα κόρη πού νίκησε τη φύση, ξεπερνώντας το νόμο του γάμου. Ό Αδάμ τότε, χωρίς να έχει γυναίκα, γυναίκα απόκτησε. Η Παρθένος τώρα, χωρίς να έχει άνδρα, άνδρα γέννησε.


Καί γιατί έγινε αυτό; Να γιατί:


Οί γυναίκες είχαν ένα παλαιό χρέος προς τους άνδρες, αφού από τον Αδάμ είχε βλαστήσει γυναίκα χωρίς τη μεσολάβηση άλλης γυναίκας. Για αυτό ή Παρθένος σήμερα, ξεπληρώνοντας στους άνδρες το χρέος της Εύας, γέννησε χωρίς άνδρα, δείχνοντας έτσι την ισοτιμία της φύσεως. Σώος έμεινε ό Αδάμ μετά την αφαίρεση της πλευράς του. Αδιάφθορη έμεινε κι ή Παρθένος μετά τη γέννηση του Βρέφους.
.
Κάποτε ό διάβολος εξαπάτησε την παρθένα Εύα. Τώρα ό άγγελος έφερε το λυτρωτικό μήνυμα στην Παρθένο Μαριάμ.
Κάποτε ή Εύα ξεστόμισε λόγο, πού έγινε αιτία θανάτου. Τώρα ή Μαρία γέννησε το Λόγο, πού έγινε αιτία αιώνιας ζωής.
Ό λόγος της Εύας έδειξε το δέντρο, πού έβγαλε τον Αδάμ από τον παράδεισο. Ό Λόγος της Μαρίας έδειξε το Σταυρό, πού έβαλε τον Αδάμ πάλι στον παράδεισο.
.
Σ' αυτόν λοιπόν, το Λόγο του Θεού καί Υιό της Παρθένου, πού άνοιξε δρόμο μέσα σε τόπο αδιάβατο, ας αναπέμψουμε δοξολογία μαζί με τον Πατέρα καί το Άγιο Πνεύμα στους αιώνες των αιώνων.


Αμήν
.

.

.

.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου