Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2010

Archbishop Chrysostomos: Μήνυμα Χριστουγέννων - Christmas Message

.
Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Χρυσόστομος αναγινώσκει το μήνυμα των Χριστουγέννων 2009




Παντί τω πληρώματι της  Έκκλησίας
.
.

     Επί τη επιφανή και κοσμοτωτηρίω εορτή των Χριστουγέννων επικαλούμενοι την εξ' ουρανού ευλογίαν εφ' υμάς, απευθύνομεν ενθέρμους πατρικάς ευχάς μετά εορτίων προσρήσεων.


     Θεός εφανερώθη εν σαρκι επί γης, κατά το θείον Παύλον και άνθρωποι υψούνται εκ των γηΐνων εις ουρανούς!


     Χαίρει και αγάλλεται σύμπασα η κτίσις δια το Μεγα και παράδοξον μυστήριον, το εν Προφήταις λαληθέν και εν Βηθλεέμ της ᾽Ιουδαίας πληρωθέν.


     Ανεφάνη αισθητώς εν τω κόσμω κατά την σήμερον, η προσδοκία των Εθνών και εξεπληρώθη η πρόρρησις του σοφού Σωκράτους, ως εκπροσώπου του ειδωλολατρικού κόσμου: «...τον λοιπόν βίον καθεύδοντες διατελοίτε αν, ει μη τινά άλλον ο Θεός υμίν πέμψειε κηδόμενος ημάς», δηλαδή, θα διατελείτε καθ' όλην την ζωήν σας κοιμώμενοι εάν ο Θεός φροντίζων για εσάς δεν σας στείλλει άλλον τινά!


     Εν τω προσώπω δε των τριών εκ της Περσίας μάγων, η την κτίσιν λατρεύουσα ανθρωπότης αντι της λατρείας του Κτίστου Θεού, καταθέτει γονυκλινώς παρά τούς πόδας του γεννηθέντος Χριστού, την εσφαλμένην πίστιν των ᾽Εθνών δια των δώρων, λιβάνου, χρυσού και σμύρνας και προσκυνεί τον γεννηθέντα, Θεόν, Βασιλέα και άνθρωπον.


     Θεοφορούμενοι όθεν ημείς, οι του Χριστού, εν πολλή ευχαριστία δοξολογήσωμεν χαρμονικώς:


      «Τα σύμπαντα σήμερον χαράς πληρούνται Χριστού τεχθέντος εκ της Παρθένου.»


     Χαίρει ο ουρανός άνωθεν και η γη σήμερον δεχομένη ως άνθρωπον τον Δημιουργόν της, δαυμάζει, εν εκστάσει την εξ αγάπης αρρήτου ταπείνωσιν του Θεού, μέχρι δούλου μορφής, δια την σωτηρίαν του ᾽Αδαμιαίου γένους.


     Ανυμνήσωμεν όθεν εν εξάλλω χαρά, μελωδούντες μετά των Πατέρων ημών:


      «Χριστός γεννάται δοξάσατε.


     Χριστός εξ' ουρανών απαντήσατε. Χριστός επί γης υψώθητε!»

     Ακολούθως δε προϋπαντήσωμεν, αγαπητοί φιλέορτοι, νοερώς τον εξ' ουρανού Μεγαν ᾽Επισκέπτην και Λυτρωτήν και, μετά τω Αγγέλων εν Βηθλεέμ συμβοήσωμεν:


      «Δοξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία».


      ᾽Ενορώντες δε μετά θάμβους το απόρρητον της θεϊκής βουλής θαύμα εκπληρωθέν, «ότε ήλθεν το πλήρωμα του χρόνου» και πάλιν:

«μυστήριον ξένον ορώ και ταράδοξον! Ουρανόν το Σπήλαιον,

     Θρόνον Χερουβικόν την Παρθένον»!


     Οι θεόπνευστοι μελωδοί απέδωσαν θαυμασίως το μεγαλείον της Θεομήτορος μόνον δια δύο λέξεων.


      «Ακατανόητον θαύμα πως γαλουχείς τον Δεσπότην;»


     Οντως ακατανόητον θαύμα η Θεοτόκος Μαρία, ενώσασα δια του Τοκου Αυτής ουρανόν και γην, ως σωτήριος κλίμαξ, ανάγουσα εις ουρανούς το ανθρώπινον γένος! Διο και το προς Αυτήν ανθρώπινον χρέος απεράντου ευγνωμοσύνης, μέγα και ανεξόφλητον εις γενεάς γενεών.


     Παρεμβατικώς όμως, προς την παγκόσμιον ταύτην χαράν, αναγκαίον να επισημανθή και το σκιερόν μέρος των ημερών τούτων, της κατά μέγα μέρος αποστασιοποιήσεως των ανθρώπων από του Θεού εις βίον χείρονα και αυτής της προχριστιανικής περιόδου, προστιθεμένου και του Θεοστυγούς εξοστρακισμού της θεοσδότου ορθοδόξου πίστεως από της Εκκλησίας!


     Η συντελουμένη προδοσία δια την ένωσιν μετά των παπικών, δυαστυχώς έχει την αφετηρίαν από της θεωρουμένης ανωτάτης εκκλησιαστκής Αρχής, του κατά παραχώρησιν καθημένου επί του οικουμενικού θρόνου και των συνεργών αυτού επιόρκων Αρχιερέων, δεδομένου ότι ο μη ορθοδοξών εν τη πίστει, ούτε χριστιανός είναι.


     Αγαπητοί συνεορτασταί:

     Επέστη ο καιρός της δικαιώσεως του ιερού αγώνος ημών υπέρ της φιλτάτης και ακεραίας ορθοδόξου πίστεως.


     Απεκαλύφθη πασιφανώς ο προδοτικός σκοπός της αλλαγής του πατρίου εορτολογίου εν έτει 1924, ότι δεν ήτο η ακρίβεια του χρόνου αλλά το προανάκρουσμα της συντελουμένης προδοσίας των ημερών μας. Διο και επηλήθευσεν πλήρως η πρόρρησις των πατέρων μας, «μας εφράγκεψαν.»!


     Μακάριοι οι φέροντες εν τη ημέρα της Κρίσεως διακριτικώς επί των μετώπων αυτών εν χρυσοίς γράμμασιν, «Ορθοδοξία και Ορθοπραξία». Εις τούτους, αι ουράνιαι πύλαι είναι ανεωγμέναι, ως φοβουμένων τον Θεόν και εκτελούντων τα θεία και απαράγραπτα Αυτού προστάγματα.


     Επ᾽ ευκαιρία τούτων, θεωρούμεν εαυτούς από της θέσεώς μας ευτυχείς ποιμένας λαού ευσεβούς και θεόφρονος έστω και ολίγου, διότι κατά τούς Πατέρας και δη τον Μέγαν ομολογητήν Μάξιμον, «την Εκκλησίαν δεν αποτελεί το πλήθος αλλά η αληθής πίστις έστω και πάνυ ολίγων ορθοδόξων χριστιανών».


     Χαίρετε όθεν αγατητοί συνεορτασταί και ενδυναμούσθε εν Κυρίω και εν τω κράτει της ισχύος Αυτού.


      Δεήθητε του Σωτήρος, εν τη μεγάλη και επιφανή ταύτη εορτή αιτούντες, την Θείαν συμπαράστασιν, επί το έργον της Θεϊκής Προνοίας που μας ανετέθη, προς νικηφόρον έκβασιν του ιερού αγώνος κατά των κακοδοξούντων επιδρομέων.

     Επί δε τω νέω έτει της χρηστότητος του Κυρίου 2010, δέξασθε εν αγάπη και αύθις ταπεινάς ευχάς, υπέρ της άνωθεν ειρήνης και υγείας υμών της κατ' άμφω, συν τω εορτίω χαιρετισμώ: Χριστός ετέχθη Σωτήρ – και Λυτρωτής ημών. 
.
.
.
.



Διάπυρος προς Κύριον ευχέτης
.
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
.
† Ο Αθηνών Χρυσόστομος



On the occasion of the bright and world-salvific feast of Christmas, we send warm paternal blessings along with festal words.

God manifested himself in the flesh on earth, according to the divine Paul, mankind was raised from the earthly to the heavens. All of creation rejoices on account of the great and strange mystery, which was spoken of in the Prophets and was fulfilled in Bethlehem of Judea.

The expectation of the nations shown forth to the world on this days and the prediction of the wise Socrates, as the representative of the pagan world: “You will continue to exist in a slumber, unless God, caring for you, sends you an other.”

In the three Magi, that section of mankind that worshipped creation rather than God the Creator placed reverently at the feet of the newly born Christ that flawed faith of the gentiles through the gifts of incense, gold, and myrrh and worshipped the new born God, king and man.

Wherefore, on seeing this, let us, who belong to Christ, harmoniously glorify with much thanksgiving: “All things are filled with joy today, Christ is born of the Virgin.”

The heavens above and the earth rejoice today, upon receiving their Creator as man; they wonder in ecstasy at the amorous, ineffable humility of God, who even took the form of a servant to save the race of Adam.

Let us, wherefore, hymn in resplendent joy, singing along with our Fathers: “Christ is born, give ye glory! Christ is come from heaven, receive ye Him!”

Beloved lovers of the feast, let us noetically meet the Great Visitor and Redeemer and let us hymn together with the angels in Bethlehem, “Glory to God in the highest and on earth, good will towards men,” witnessing with wonder the inexpressible miracle of divine will fulfilled: “when the fulfillmment of days came” and “a strange and marvellous mystery … the cave is a heaven; the Virgin a cherubic throne.”

The divinely inspired melodes marvellously captured the majesty of the Mother of God in a few words: “O inexplicable wonder! That thou dost milk-feed the master.”

The Theotokos Maria is indeed an inexplicable wonder, uniting the heavens and the earth through her child, as a salvific ladder, leading mankind to the heavens. This is why mankind has a great obligation, insatiable unto the ages, to be ceaselessly grateful.

Let us, however, interpose from this ecumenical joy. It is necessary to draw attention to the dark part of our day: the estrangement of men from God to a way of life inferior even to that of the pre-Christian age. Added, moreover, to this is the banishment, abhorrent to God, of the divinely granted Orthodox faith from the Church!

The betrayal being wrought on behalf of unity with the Papists, regrettably, has its origin in the ecclesiastical office considered highest; in the divinely-conceded incumbant of the Ecumenical Throne and in his collaborating hierarchs—apart from the fact that he who is not Orthodox in faith is neither a Christian.

Beloved fellow celebrators,

The time has come for our sacred struggle on behalf of our beloved and unblemished Orthodox faith to be redeemed. The treacherous aims of the festal calendar reform in 1924 have been exposed plainly; that it was not on account of chronological exactitude but rather was a prelude to the betrayal perpetrated in our own day. The forewarnings of our fathers were, thus, proven true: “They made us Franks!”

Blessed are those that on the day of judgement will bear clearly on their foreheads in golden letters the words “Orthodoxy and Orthopraxy”. To them, the heavenly gates are open, as those fearing God and observing His divine and true commandments.

On the occasion of these things, we consider ourselves from our vantage point, fortunate pastors of a pious and divinely-minded flock, even if a small flock, in that, according to the Fathers, and the Great Maximus in particular, “the Church is not made up of multitudes; but let there be true faith and extremely few Orthodox Christians.”

Thus, rejoice beloved fellow feast-lovers, and be empowered in the Lord and in the power of his majesty. Pray to the Saviour, entreating on this great and bright feast: for divine support in the task assigned to us by Divine Providence; for the victorious conclusion of the sacred struggle against the cacodox marauders.

Accept my humble wishes for the new year in Lord of 2010, for peace from above and for health for you all, both bodily and spiritual, together with the festive greeting:

Christ is born! Our Saviour and Redeemer.


.


Fervent supplicant for all before the Lord
  .

+ Archbishop Chrysostomos of Athens








.

1 σχόλιο:

  1. Ενα Ξεκαθαρο Μηνυμα και με βαθειες εννοιες παρουσιαζομενο τοσο απλα,απο τον Αγιο Γεροντα μας,και Αρχιεπισκοπο μας, που βοηθαει εμας τους αδελφους να συμπορευομεθα μεσα στον παρον σκοτος των ημερων μας,
    Εις πολλα Ετη Δεσποτα.
    Άγγελος

    ΑπάντησηΔιαγραφή