Σάββατο, 15 Αυγούστου 2009

Απάντηση σε συκοφαντικό Δελτίο Τύπου του νεοημερολογίτου Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ.
.
.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΥΠΟΥ
ΣΑΧΤΟΥΡΗ ΚΑΙ ΝΕΩΣΟΙΚΩΝ 63
185 37 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ – ΤΗΛ 210 45 29 640

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



Σε πρόσφατη ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της νεοημερολογητικής Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, το οποίο υπογράφει μάλιστα ο ίδιος ο Μητροπολίτης, εντελώς απρόκλητα επιτίθεται κατά των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών. Ακόμη και ο τίτλος του εγγράφου: «Ανακοινωθέν» παραπέμπει σε πολεμικά ανακοινωθέντα παλαιοτέρων εποχών. Δεν κατανοούμε, όμως, προς τι η απώλεια της ψυχραιμίας του Σεβασμιωτάτου; Στην αρχή προσπαθεί να δικαιολογήσει το ξέσπασμά του αναφέροντας ότι στον Πειραιά και τις γύρω περιοχές «διαστηριοποιούνται όμιλοι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, οι οποίοι έχουν τους δικούς τους Ναούς και τον δικό τους κλήρο και δρουν με το ίδιο τυπικό και τις ίδιες τελετουργίες με την Αδιαίρετον Ορθόδοξον Καθολικήν Εκκλησίαν της Ελλάδος (sic). Είμεθα επομένως υποχρεωμένοι να ανακοινώνσωμεν διΆ αυτούς τα κάτωθι». Λυπούμεθα, αλλά δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την λογική του Σεβασμιωτάτου. Τι από αυτά τα οποία αναφέρει τον ερέθισε τόσο ώστε να διασαλπίσει επίθεση εναντίον μας;

Το ότι έχουμε τους δικούς μας ναούς για να λειτουργούμεθα και δεν καταλαμβάνουμε τους δικούς του; Επί 85 χρόνια οι νεοημερολογίτες αρπάζουν ναούς και μονές παλαιοημερολογιτών (πρόσφατο παράδειγμα το «Άξιον Εστίν» της Βαρυμπόμπης) και όχι το άντίθετο.

Μήπως το ότι έχουμε τον δικό μας Ιερό Κλήρο; Και τι τον ενοχλεί αυτό; Τουλάχιστον ο δικός μας Κλήρος συντηρείται από τα βοηθήματα των πιστών μας και δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό. Ενώ τον κ. Σεραφείμ και τους κληρικούς του πληρώνουμε εμείς όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες, συμπεριλαμβανομένων και των παλαιοημερολογιτών. Ο κλήρος των νεοημερολογιτών είναι δημόσιοι υπάλληλοι και όλοι εμείς τους μισθοδοτούμε. Γιατί ο κ. Σεραφείμ προσβάλλει ένα μέρος αυτων που τον μισθοδοτούν; Μήπως δεν έχει συνειδητοποιήσει ο κ. Σεραφείμ ότι είναι υπάλληλός μας και πρέπει να μας φέρεται με περισσότερο σεβασμό;

Έχουμε, λέγει το ίδιο τυπικό και τις ίδιες τελετουργίες. Αυτό δεν είναι απόλυτα ακριβές. Εμείς ακολουθούμε το τυπικό της Ορθοδόξου Εκκλησίας όπως το παραλάβαμε από τους Πατέρες μας. Οι περί τον κ. Σεραφείμ παρέλαβαν μεν το ίδιο τυπικό, άλλά το έχουν κατακρεουργήσει. Αρκεί μόνον να αναφέρουμε ότι μυστήρια γάμου και βαπτίσεων που κανονικώς έχουν διάρκεια μίας ώρας, στους ναούς του κ. Σεραφείμ τελούνται με διαδικασίες «εξπρές», σε είκοσι λεπτά. Και ας μην αναφέρθούμε στην βαθμιαία αντικατάσταση του τύπου του ορθοδόξου βαπτίσματος με το ποδόλουτρο... Αλλά, έστω ότι είχαμε το ίδιο τυπικό. Σε τι τον ενοχλεί αυτό; Και οι ουνίτες το ίδιο τυπικό έχουν και ο κ. Σεραφείμ δεν φαίνεται να ενοχλείται. Εμάς πάντως δεν θα μας ενοχλούσε καθόλου το να τηρούσαν και οι νεοημερολογίτες το ίδιο τυπικό με εμάς. Μάλιστα τους ευχόμαστε να το πράξουν.


Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος αισθάνεται την ανάγκη να ανακοινώσει για εμάς κάποια πράγματα. Σε αυτά του απαντούμε:


1. Πράγματι η Εκκλησία του Χριστού είναι μία. Είναι το ένα και μοναδικό σώμα του Χριστού. Εκτός του σώματος του Χριστού δεν υπάρχουν μυστήρια. Εμείς αυτά τα πιστεύουμε και τα κηρύττουμε. Διδασκαλία περί της μοναδικότητας της Εκκλησίας μπορεί να κάνει ο κ. Σεραφείμ στους εκκλησιαστικά ομοίους και ανωτέρους του στην Ιεραρχία, οι οποίοι έργω και λόγω αμφισβητούν αυτό το δόγμα, συλλειτουργούν και συμπροσεύχονται με τους ποικίλλους ετεροδόξους, αναγνωρίζουν τα μυστήρια τους και ομολογούν καινοφανή δόγματα περί «δύο πνευμόνων» της Εκκλησίας (Παπισμού και Ορθοδοξίας). Καυχάται ότι έχει κοινωνία με τις άλλες επίσημες«Ορθόδοξες Εκκλησίες» άλλων κρατών, παρά τις διαφορές τους στο εορτολόγιο, ή και στο πασχάλιο (η Εκκλησία της Φιλλανδίας ακολουθεί και το παπικό ημερολόγιο και το παπικό πασχάλιο) και θεωρεί τούτο απόδειξη του κύρους της Εκκλησίας του. Αυτό είναι απόδειξη της εορτολογικής βαβυλωνίας, η οποία επικρατεί στην κοινωνία των «επισήμων Ορθοδόξων Εκκλησιών» και τίποτε παρα-πέρα. Και τούτο, αφαλώς, είναι δείγμα της προσβληθείσης εορτολογικής ενότητος της Εκκλησίας, και άρα δεν είναι αλήθεια ότι η εορτολογική διαφοροποίηση «δεν δημιουργεί κανενός είδους διάσταση στο σώμα της Εκκλησίας», διότι διετάραξε την εορτολογική τάξη και αρμονία που είχε καθιερώσει η ΑΆ Οικουμενική Σύνοδος. Η δε αθέτηση του πασχαλίου (από την Εκκλησία της Φιλλανδίας με την οποία καυχάται ο κ. Σεραφείμ ότι έχει κοινωνία) απότελεί παράβαση του Όρου της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου και άρα δεν αποτελεί απλή κανονική παράβαση, αλλά δογματική.

2. Ο κ. Σεραφείμ επικαλείται νομικές διατάξεις της Ελληνικής πολιτείας. Πρέπει να πληροφορηθεί ότι στην Ελληνική πολιτεία εξακολουθεί να ισχύει το Νομοθετικό Διάταγμα του Βασιλέως Γεωργίου: «Περί του νέου "Πολιτικού Ημερολογίου"» της 18-1-1923 το οποίο στην παρ.3 του άρθρου 1 αναφέρει ρητώς: «Διατηρείται εν ισχύϊ το ιουλιανόν Ημερολόγιον όσον αφορά εν γένει την Εκκλησίαν και τας θρησκευτικάς εορτάς». Αυτή η διάταξη δεν αντικαταστάθηκε ποτέ από άλλο Νομοθετικό Διάταγμα και συνεπώς εξακολουθεί να ισχύει. Ο κ. Σεραφείμ επικαλείται και το Σύνταγμα. Όμως το ισχύον Σύνταγμα της Ελλάδος αναφέρει στο άρθρο 3 παρ. 1 όσα ο κ. Σεραφείμ γράφει στο «ανακοινωθέν» του, αλλά παρακάτω συνεχίζει λέγοντας περί της Εκκλησίας ότι αυτή πρέπει να: «τηρεί απαρασάλευτα, όπως εκείνες, (οι ομόδοξες Εκκλησίες) τους ιερούς αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες και τις ιερές παραδόσεις». Η νεοημερολογιτική Εκκλησία δεν πληρεί αυτές τις προϋποθέσεις, διότι οι εκπρόσωποί της συστηματικώς παραβιάζουν τους αποστολικούς και τους συνοδικούς κανόνες και αθετούν τις ιερές παραδόσεις. Συνεπώς ας μη καυχάται, διότι κατά την ακρίβεια των νόμων και του Συντάγματος (που όμως δεν τηρούνται επακριβώς στην χώρα μας) η Εκκλησία του κ. Σεραφείμ είναι και παράνομη και αντισυνταγματική. Επικαλείται ακόμη και μία απόφαση του Αρείου Πάγου του 1980 δια της οποίας οι Γ.Ο.Χ. δεν θεωρούνται ιδιαίτερη θρησκευτική κοινότητα, αλλά ανήκουν στην δική του την νεοημερολογιτική Εκκλησία, ακόμη και παρά την θέλησή τους! Σε αυτό του απαντούμε ότι υπαρχει χρονικά μεταγενέστερη απόφαση 1444/1991 της ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας η οποία αναφέρει ρητώς ότι οι Γ.Ο.Χ.: «...έχουν συμπήξει ιδιαίτερη θρησκευτική Κοινότητα, σχετικά με την οποία έχει καταχωρισθεί στα πρακτικά συζητήσεων του Συντάγματος 1975 ειδική δήλωση του αρμοδίου Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων...».

3. Ο Σεβασμιώτατος κ. Σεραφείμ προσπαθεί να προσβάλλει την κανονικότητα της αποστολικής μας διαδοχής επικαλούμενος ως επιχειρήματα, τις διασπάσεις μεταξύ των Γ.Ο.Χ., το ότι ελάβαμε επισκοπικές χειροτονίες από την Εκκλησία των Ρώσων της Διασποράς (υπερορίως) και την αριθμητική μας ολιγότητα. Οσον αφορά τις διασπάσεις, γνωρίζει πολύ καλά ο κ. Σεραφείμ ότι η Εκκλησία του Χριστού από την εποχή των Αγίων Αποστόλων μέχρι σήμερα υπέστη πολλές αποσπάσεις αιρετικών και σχισματικών κοινοτήτων. Αυτό σε τίποτε δεν παραβλάπτει την κανονικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία πάντοτε παρέμενε αλώβητη και ενιαία, παρά τις αποσπάσεις διαφόρων ομάδων από αυτήν. Ο κ. Σεραφείμ ενθυμήθηκε ότι όταν μετά τον μεγάλο διωμό του 1951-1953 εναντίον μας από τους τέσσερις τότε Αρχιερείς της Εκκλησίας μας οι δύο απεβίωσαν (ο ένας κατά την διάρκεια του διωγμού και ο άλλος μετά την επιστροφήτου από την εξορία) και οι άλλοι δύο δελεασθέντες από τους διώκτες, υπέκυψαν και προσεχώρησαν στην κρατούσα Εκκλησία (όπου έγιναν δεκτοί ως Αρχιερείς μετά την προδοσία τους δίχως να χειροτονηθούν ξανά) τότε η Εκκλησία μας χειροτόνησε ξανά Αρχιερείς με την βοήθεια Αρχιερέων της Ρωσικής Εκκλησίας της Διασποράς, δηλαδή αυτών που βρέθηκαν εξόριστοι στην Δύση μετά την επιβολή της Οκτωβριανής Επαναστάσεως στην Ρωσία. Σε καιρούς διωμού και αναστατώσεως από αιρέσεις (όπως η δική μας εποχή) πολλές φορές έγιναν υπερόριες χειροτονίες, οι οποίες όχι μόνον δεν είναι αντικανονικές, αλλά και επιβεβλημένες. Και το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως πολλές φορές χειροτονούσε υπερορίως Αρχιερείς και Πατριάρχες ακόμη για την Αλεξάνδρεια και την Αντιόχεια, όταν η κυριαρχία των Μονοφυσιτών στις χώρες της Συρίας και της Αιγύπτου (μετά μάλιστα την Αραβική κατάκτηση) δεν επέτρεπε στα Πατριαρχεία αυτά την χειροτονία Αρχιερέων. Τέλος, η ολιγότητα του αριθμού των Γ.Ο.Χ. δεν αποτελεί επιχείρημα εναντίον της κανονικότητά τους. Η κανονικότητα δεν μετράται με τον αριθμό των οπαδών. «Ουκ εν τω πολλώ το ευ, άλλΆ εν τω ευ το πολύ». Εν τοιαύτη περιπτώσει οι (κατά πολύ πολυπληθέστεροι από τους νεοημερολογίτες) παπικοί θα είχαν και την σφραγίδα της κανονικότητας. Όμως ούτε ο κ. Σεραφείμ αποδέχεται κάτι τέτοιο.

4. Ο Σεβασμιώτατος τελειώνοντας μας πληροφορεί ότι η νεοημερολογιτική Εκκλησία αντιμέτωπίζει την «απαράδεκτη κατάσταση» των Γ.Ο.Χ. και «υπομένει την αντιποίηση με πολλή προσευχή» διότι «διακινδυνεύουμε την σωτηρία των αιωνίων ψυχών μας». Πράγματι, η «πολλή προσευχή» είναι το μέσον με το οποίο αντιμετωπίζει η Εκκλησία του κ. Σεραφείμ την κατάστασή μας επί 85 έτη! Επειδή όμως κατά τον γνωμικόν «συν Αθηνά και χείρα κίνει», δεν αρκέσθηκε στις προσευχές, αλλά «κίνησε» λίγο και το χεράκι της εναντίον μας, υποκινώντας διωγμούς, φυλακίσεις, εξορίες, ξυλοδαρμούς, αποσχηματισμούς και ξυρίσματα κληρικών μας, ανατροπές επιταφίων (στον Πειραιά), απαγορεύσεις τελετών, σφραγίσματα και κατεδαφίσεις ναών, βίαιες διακοπές της θείας λειτουργίας, ανατροπή και ποδοπάτηση των μυστηρίων μας, εκατοντάδες ποινικές διώξεις κληρικών μας για «αντιποίηση αρχής», ακόμη και θανάτους πιστών και κληρικών μας, και όλα αυτά τα οποία έχει καταγράψει στις μελανές της σελίδες η Ιστορία του εικοστού αιώνος. «Δόξα τη μακροθυμία» της Εκκλησία του κ. Σεραφείμ! Φαντασθείτε να μη μας υπέμενε με τόση προσευχή, τι θα είχαμε πάθει!

Αντί ο Σεβασμιώτατος να εκδίδει πολεμικά ανακοινωθέντα εναντίον μας, η στοιχειώδης ευπρέπεια θα απαιτούσε ένα πράγμα εκ μέρους του: να ζητήσει δημοσίως συγγνώμη για τους διωγμούς που η Εκκλησία του εξαπέλυσε εναντίον των Γ.Ο.Χ.. Ας βρει το θάρρος να μιμηθεί τον Πάπα, που -έστω και με διπλωματικό τρόπο- ζήτησε από το Θεό να συγχωρέσει τους παπικούς για τα όσα εγκλήματα διέπραξαν κατά των Ορθοδόξων. Αν τούτο δεν μπορεί να πράξει, τουλάχιστον ας σιωπεί και ας μη προκαλεί.




13 σχόλια:

  1. Δεν θεωρώ ότι με αντιπροσωπεύει απόλυτα ως Ορθόδοξο Χριστιανό που επιζητεί με τη Χάρη του Θεού να διατηρήσει και να καρποφορήσει στην Αγία Πίστη. Ο αληθινός Χριστιανός δεν εργάζεται μόνο για το συμφέρον της ψυχής του, αλλά πρωτίστως για το συμφέρον του αδελφού του και επί του συνόλου όλων μας, που απαρτίζουμε το έθνος των Ελλήνων και των Ορθοδόξων μας. Είναι αιματηρός αγώνας για να κρατήσουμε αυτά που παραλάβαμε και που είναι σφραγισμένα με τον ιδρώτα, τον πόνο, την αγωνία και την θυσία των προγόνων των πατέρων μας. Θυσιαστήκανε οι πατέρες μας για να τα διατηρήσουν και να μας τα παραδώσουν ανόθευτα. Εμείς αλληλοχτυπιόμαστε και αλληλουβριζόμαστε υπό πολλών προσχημάτων. Η αληθινή μας ασθένεια είναι ότι δεν υπάρχει καθόλου αγάπη. Είμαστε «άδειοι στα της αγάπης θησαυροφυλάκια». Εάν πραγματικά είμασταν πλημμυρισμένοι από την Αγάπη, θα μιλούσαμε με πολύ πόνο και με πολύ δάκρυ για τα στραβοπατήματα στα της Πίστεως, για τους Έλληνες αδελφούς μας νεοημερολογίτες. Είναι αδέλφια μας γιατί μας ενώνουν οι παραδόσεις, τα έθιμα, το αίμα των πατέρων μας. Κάθε λέξη για εκείνους θα ήτανε με πολύ καρτερικότητα, μακροθυμία και χωρίς κακολογία και κακία, συνοδευόμενα με βουβά δάκρυα και προσευχή, όπως μία αληθινή μάνα που αντιλαμβάνεται το στραβοπάτημα του παιδιού της και δεν στεγνώνει τα μάτια της από τα δάκρυα για το παιδί της και δεν κακολογεί κανέναν, παρά εύχεται νοερά και απεριόριστα να δώσει ο Θεός την φώτιση και την επαναφορά.


    Υπό αυτού του σκεπτικού δεν με απασχολεί καθόλου το συγγνώμη του νεοημερολογίτη Πειραιώς για τους διωγμούς των προκατόχων νεοημερολογιτών Αρχιερέων προς τους αδελφούς μας, αλλά με απασχολεί απεριόριστα το έχει ζωντανή κοινωνία με τον Οικουμενισμό και ως αποτέλεσμα είναι να παρασύρονται και χιλιάδες ψυχές μαζί τους. Με απασχολεί και με θλίβει βαθύτατα το ότι εμείς οι «ΓΟΧ» δεν έχουμε αγάπη μεταξύ μας, με απασχολεί και με θλίβει βαθύτατα ο Οικουμενισμός και οι ψυχές που παρασύρει στην απώλεια, με απασχολεί και με θλίβει βαθύτατα το ότι όλοι μας παροργίζουμε τον Θεόν μας.

    Ευχή μου και προσευχή μου να αξιωθούμε την αγάπη και να απεμπολήσουμε όλοι μαζί ενωμένοι, όλα τα δηλητήρια στα της Πίστεως και να εργαστούμε με αγάπη και μακροθυμία για να διατηρήσουμε και να παραδώσουμε στα παιδιά μας ανόθευτα τα νάματα της Μίας Αγίας Ορθοδοξίας μας.

    Με αγάπη και πόνο για το Έθνος των Ελλήνων.

    Μαρίνος Ριτσούδης marrinos@gmail.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλοί είναι οι συναισθηματισμοί αλλά εδώ δεν βρισκόμαστε στη σφαίρα της λογοτεχνίας. Άλλο αγάπη κι άλλο αγαπολογία.Το δημοσίευμα απευθύνεται σε άνθρωπο που ξέρει καλά ποιά είναι η αλήθεια.Ξέρει πολύ καλά ότι κοινωνεί με τους αιρετικούς οικουμενιστές κι όσο κοινωνεί με τους αιρετικούς προϊσταμένους του συμμετέχει κι αυτός στην αίρεση που υποτίθεται ότι πολεμά στα λόγια βέβαια και εκ του ασφαλούς μη χάσει και τον θρόνο. Λέτε ''εμείς οι Γ.Ο.Χ. δεν έχουμε αγάπη'' κτλ. Ποιοί είναι αυτοί οι ΓΟΧ που δεν έχουν αγάπη; Ολοι;Άρα κι εσείς; Κάποια μερίδα ίσως που σεις εκπροσωπείτε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπητέ μου σε ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνεις να ξανά εκφραστώ, άσχετα εάν δεν γνωρίζω ποιος είσαι.

    Κατά πρώτον είναι εντελώς αντιδεοντολογικό να αντισχολιάζεις σχόλιο και επιπρόσθετα ανώνυμα, διότι αποτελεί ενυπόγραφα την άποψή μου και την ευθύνη αυτού την φέρνω εγώ.

    Κατά δεύτερον δεν είμαι ούτε εκπρόσωπος ούτε αντιπρόσωπος κανενός, εκφράζω μόνο το απόσταγμα της ψυχής μου και ειλικρινά είμαι άδειος από αγάπη. Ευχήσου να με αξιώσει ο πανάγαθος Θεός την αληθινή αγάπη και να φωτίσει το σκότος της ψυχής μου.

    Κατά τρίτον δεν φταίνε μόνο οι Αγιοι Αρχιερείς για τα χωρίσματα και τα περαιτέρω αλλά και εμείς. Εάν είμασταν καλύτεροι να είσαι σίγουρα ότι θα είχαμε καλύτερους. «Κατά τον λαό και οι άρχοντες υμών» σύμφωνα με τη ρήση του προφητάνακτα. Εύχομαι πραγματικά εσύ να έχεις καταξιωθεί την κορωνίδα των αρετών την αγάπη και να αποτελείς το υπόδειγμα της αρετής και της αφοσίωσης στα θεία προστάγματα.

    Είμαι νέος στην ζωή της Αγίας Εκκλησίας και έπεσα από τα σύννεφα όταν ψάχνοντας για την αλήθεια των ΓΟΧ έμαθα αυτά που έμαθα και που διασταύρωσα από ιδίους Αρχιερείς συμβάντα.

    Πάντως μου κάνει εντύπωση που απορείς σχετικά με την αγάπη. Είναι προφητευμένο από τους Αγίους μας ότι στα έσχατα χρόνια δεν θα υπάρχει αγάπη και το βλέπω καθημερινά στη ζωή μας αλλά και μέσα από τα κονταροχτυπήματα στις επιστολές που δημοσιεύονται.

    Ο Άγιος Φιλάρετος της Ρωσικής Εκκλησίας της διασποράς δημοσίευσε εκείνες τις περιβόητες «επιστολές πόνου» ως αποτέλεσμα της αγάπης για τους αδελφούς του γιατί έπασχε καρδιακά για την πτώση των οικουμενιστών.

    Μαρίνος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θα συμφωνήσω με το δεύτερο σχόλιο. Ο Νεοημερολογίτης μητροπολίτης Πειραιώς γνωρίζει πολύ καλά με ποιούς κοινωνεί και θέλει "εκ του ασφαλούς" να ασκεί κριτική. Όσον αφορά την "επίθεσή" του στο Μητροπολίτη Γερόντιο και την απάντηση που έλαβε, θεωρώ πως και λίγα του έγραψε (Ο Σεβασμιώτατος Γερόντιος). Θα ήθελα όμως να καταθέσω τη γνώμη μου πως σχετικά με το ζήτημα της αγάπης όπως το θέτει ο κ.Ριστούδης. Η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού και ο "Θεός Αγάπη εστί". Άρα εξ' ορισμού οι της Εκκλησίας έχουν και πρέπει να νοιώθουν αγάπη.Αγάπη όμως σημαίνει έπαινος, κατανόηση και σεβασμός ενίοτε όμως σημαίνει και έλεγχος, επίπληψη, τιμωρία. Φυσικά προς σωφρονισμό.. Αν κάποιες φορές βέβαια επιβάλλονται και κάποια σκληρά μέτρα σε κάποιους ανθρώπους και αυτο απο αγάπη γίνεται. Όπως είχε πεί σε μια ομιλία του ο Σεβασμιώτατος Αμερικής κ.Παύλος η πόρτα της Εκκλησίας παραμένει ανοιχτή για όλους τους παραστρατημένους! Αυτή είναι η μεγαλύτερη ένδειξη Αγάπης"
    -ΝΚ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αδελφέ Μαρίνο ονομάζομαι Νίκος και απάντησα στο δεύτερο σχόλιο που έγινε μετά το δικό σου. Θα ήθελα να επισημάνω κάποια πράγματα αλλά και να σε ρωτήσω, αν φυσικά θες να μου απαντήσεις, για μερικά απο τα γραφόμενά σου. Λες οτι είσαι άδειος απο αγάπη. Μήπως θα πρέπει να το συζητησεις με τον Πνευματικό σου; Η έλλειψη αγάπης πονάει την ψυχή μας και δεν οδηγεί στην ευτυχία. Άλλωστε πλήρης και γεμάτος άνθρωπος αισθάνεται αυτός που δίνει αγάπη και οχι αυτός που λαμβάνει. Επειδή λόγω δουλείας (καθηγητής) συναναστρέφομαι με νέους ανθρώπους και ακούω συνέχεια το παράπονο οτι δεν υπάρχει η δυσεύρετη αγάπη, το μόνο που έχω να τους πω είναι να ομορφύνουν πλουτίζοντας τον εαυτό τους. Να δουλέψουν την ψυχή τους και να ξεριζώσουν εκείνα τα αγκάθια που τους οδηγούν στην απόγνωση. Γνωρίζω οτι χρησιμοποιώ κάποιες λέξεις που μπορεί να είναι σκληρές και ωμές όμως απο οτι καταλαβαίνω κάπου προβληματίζεσαι για κάποια πράγματα. Λες οτι έπεσες απο τα σύννεφα ψάχνοντας για την αλήθεια των Γ.Ο.Χ.. Τί διαπύστωσες και απο ποιούς Αρχιερείς;
    Η Αγάπη, δηλαδή ο Θεός, θα έρθει να σε βρεί μόνο όταν είσαι εσυ έτοιμος και άξιος να το ζήσεις. Για τους παραστρατημένους αδελφούς έχω να πω το εξής: Ας σμιλέψουν το χαρακτήρα τους και το πνεύμα τους, ας ομορφύνουν την ψυχή τους με την ταπείνωση και την καθαρή εξομολόγηση σε κανονικό ιερέα, ας ξεχάσουν οτι η Ιερωσύνη είναι επάγγελμα και οτι το Παλαιό Ημερολόγιο είναι ο εύκολος δρόμος για την τοποθέτηση μίτρας επι της κεφαλής τους και ο Θεός - Αγάπη δεν θα αργήσει να τους επισκευθεί.
    Σχετικά με τον Άγιο Φιλάρετο σου θυμίζω οτι επι δικής του προεδρίας αναθεματίστηκε συνοδικώς η αίρεση του Οικουμενισμού. Εκείνος, όπως εύστοχα λες "έπασχε καρδιακά" και ως συνεισητός ποιμένας έπραξε. Όμως τήρησε και το Αποστολικόν:"Αιρετικόν άνθρωπο μετά απο πρώτη και δευτέρα νουθεσία παραιτού".

    Μετά τιμής
    Νίκος

    ΥΓ. Θα ήθελα αν σου είναι εύκολο να μου απαντήσεις σχετικά με αυτό που έγραψες για την αλήθεια των Γ.Ο.Χ. όπως την έμαθες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγαπητοί μου μού δίνεται μεγάλη χαρά που μέσα από το σχόλιό μου, άνοιξαν οι ασκοί του αιόλου για καταθέσεις προβληματισμών και ξιφομαχίες.

    1) Εμείς οι ΓΟΧ από θεωρία και κήρυγμα είμαστε πρώτοι, στα έργα πάσχουμε. Το δείχνει η καθημερινότητα που χωρίζονται οικογένειες, επειδή τα μέλη της ανήκουν σε διαφορετικές συνόδους των ΓΟΧ και άλλα πολλά.

    2)Αγαπητέ Νικόλαε γράφεις : «Η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού και ο "Θεός Αγάπη εστί". Άρα εξ' ορισμού οι της Εκκλησίας έχουν και πρέπει να νοιώθουν αγάπη». Αγαπητέ μου οι Άγιοι εφανέρωσαν ότι πολλοί οι νομίζοντες ότι ανήκουν στην Αγία Εκκλησία επειδή συμμετέχουν στα μυστήρια της Εκκλησίας αλλά ελάχιστοι είναι εκείνοι που αναπαύουν τον Θεόν μας. Απόδειξη ότι η Βασιλεύουσα έπεσε επειδή ούτε πέντε πιστοί δεν ήτανε όπως τους ήθελε ο Θεός μας παρά το γεγονός ότι οι Εκκλησίες σφίζανε από κόσμο. Επίσης κηρύττεις ότι όποιος επαινεί, έχει κατανόηση και σεβασμό ή και όποιος δια σωφρονισμό επιπλήττει ελέγχει και τιμωρεί, έχει την αγάπη? !!! Η εσύ δεν τα λές καλά ή ο αββάς που θεωρούσε ΑΓΑΠΗ να πάρει κάποιος το σώμα του λεπρού αδελφού του και να του δώσει το υγειές δικό του.
    Θαυμασμό μου προκαλείς εφόσον θεωρείς ως την μεγαλύτερη ένδειξη αγάπης την προτροπή για ενότητα προς τους ΓΟΧ του σεβ. Παύλου επειδή «αφήνει την πόρτα ανοιχτή προς τους παραστρατημένους». Δες πως έπασχε ο χριστός μας για τον παραστρατημένο Αδάμ και πως έπαθαν οι Άγιοι για να φυλάξουν ανόθευτα τα θεία προστάγματα (διότι Θείον πρόσταγμα είναι και η ενότητα της Αγίας Εκκλησίας) η και πως έπαθαν οι εθνομάρτυρες για να διαφυλάξουν την σπιθαμή της Ελληνικής Γης?

    4)Σε άλλο σχόλιο αναφέρεστε, «Η Αγάπη, δηλαδή ο Θεός, θα έρθει να σε βρεί μόνο όταν είσαι εσύ έτοιμος και άξιος να το ζήσεις», !!! και ποιος είναι αγαπητέ μου άξιος? Σου θυμίζω λοιπόν ότι «Ουδείς άξιος», και ειδικά σήμερα εμείς οι έσχατοι. Κάτι άλλο συμβαίνει. Ο πανάγαθος Θεός μας, τόσο πολύ μας αγάπησε και μας αγαπά τόσο που είναι αδιανόητο και ακατανόητο που όχι μόνο δεν περιμένει από μας να γίνουμε άξιοι αλλά μας υπομένει στην αθλιότητα και στη μιζέρια μας την πνευματική, και σε κάθε βήμα μας, μάς καταδιώκει με πόνο και αγωνία μήπως και του ανοίξουμε την πόρτα της καρδιά μας για να γίνει οίκος Του. Πάντως οι Άγιοι λένε άλλα για την κορωνίδα των αρετών την αγάπη και καμμία σχέση με αυτά που νομίζουμε και θεωρούμε εμείς σήμερα. Κάτι γράφει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακας για τα σκαλοπάτια που πρέπει να περάσουμε για να αξιωθούμε στο τελευταίο σκαλοπάτι την Αγάπη. Για να λάβεις πνεύμα, πρέπει να δώσεις αίμα.» Εμείς σήμερα έχουμε πίστη με γεμάτες τις τσέπες μας με συντάξεις με μισθούς με τραπεζικές καταθέσεις και νομίζουμε ότι κάτι κάνουμε. Το σπουργίτι έχει μεγαλύτερη πίστη από εμάς διότι ούτε συντάξεις ούτε μισθούς ούτε καταθέσεις τραπεζικές έχει αλλά ούτε και τσέπη δεν έχει και όμως επιβιώνει στη ζωή του.

    5) Δεν θα ήθελα δημόσια να τοποθετηθώ και να γράψω για την ιστορία των ΓΟΧ (τα κακώς κείμενα). Έχουμε δώσει πολλές αφορμές για να μας υβρίζουν οι νεοημερολογίτες και δεν θέλω να γίνω αιτία ούτε κατ ελάχιστο για περισσότερες αψιμαχίες. Όποιος θέλει μέσω email στο marrinos@gmail.com ή από κοντά.

    6) Όλα τα παραπάνω αποτελούν προσωπική υποκειμενική γνώμη σύμφωνα με αυτά που αναλογίζουμε και σύμφωνα με αυτά τα χάλια/πάθη που κουβαλάω.

    Μαρίνος Ριτσούδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Έχεις το θάρρος της γνώμης σου..?
    Βάλε το όνομα σου!
    Και υβριστικα σχόλια και ανωνυμία...too much..φίλε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. 1. Θα περίμενε κανείς περισσότερο σεβασμό προς τον μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, που με τις καίριες επεμβάσεις του δίνει το στίγμα της ορθοδοξίας σε μια κοινωνία αλλοπρόσαλλη και χαμένη στον υλισμό και την αθεϊα.

    2. Το κείμενο αυτό δεν εκφράζει το σύνολο των παλαιοημερολογιτικών ομάδων της πατρίδας μας, αλλά μόνο τη συγκεκριμένη, δηαλδή την παράταξη του Κιούση και του Μανδάλη (φερομένου ως επικρατέστερου διαδόχου του).

    3. Το κείμενο περιέχει ειρωνεία και άγνοια ή απόκρυψη της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, υπάρχει πράγματι σωρεία διασπάσεων στον χώρο του παλαιού, όχι μόνο απόσταση από την κρατούσα σύνοδο του αρχ. Κιούση, δεν είναι παλαιοημερολογίτες μόνο οι οπαδοί της παράταξης των Κιούση-Μανδάλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μμμάλιστα!
    Λοιπόν Δημήτρη, αν έχεις την αίσθηση ότι ανήκεις σε "παλαιοημερολογίτικη ομάδα" ή παράταξη.., τότε εγώ έχω τη βαθιά πεποίθηση ότι ανήκω σε Εκκλησία με κανονικότητα και ορθόδοξη πίστη!

    Ξεγελάστηκες από τον "αντιοικουμενιστικό λόγο" του Πειραιώς Σεραφείμ..?

    Ελπίζω τώρα που βρήκε ο ΜακΜακ "μητροπολίτη" Νεμέας (σκέτο λουλούδι) να μην αναζήτησει και κανά "Σεραφείμ" για τον Πειραιά..!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τέτοια παράταξη που περιγράφεις δεν υπάρχει.Υπάρχει μεταξύ άλλων κι αυτή των Ορφανού-Αγγελόπουλου-Ξυλόγη-Καβακίδη. Γνωστή και ως ΜΑΚΑΡΙΤΕΣ. Αμφιβόλου ηθικής και γνησιότητος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ο Πειραιώς Σεραφείμ (νέου ημερολογίου) είναι διαμάντι, το ξέρουν όλοι αυτό.

    Τι είναι αυτό το "ΜακΜακ"; Τον Πάσης Ελλάδος Μακάριο εννοεί; Γιατί γράφετε "Αμφιβόλου ηθικής και γνησιότητος"; Δεν σας καταλαβαίνω και όσο για το ΜΑΚΑΡΙΤΕΣ, έχω να πω "Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι". Τον Νεμέας πού τον θυμηθήκατε πάλι; Δεν σας καταλαβαίνω!

    Αν δείτε πώς έγινε η διάσπαση, θα καταλάβετε ότι οι κιουσικοί έκαναν πραξικόπημα μέσα στον υγιέστερο χώρο των ΓΟΧ Ελλάδος και όχι εμείς οι γνήσιοι πατρώοι. Τους ματαθθιικούς τους αφήνω γιατί είναι από άλλο ανέκδοτο, δήθεν υπέρ-σούπερ γνήσιοι του πατρώου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Διαμάντι ο Σεραφείμ..? κι όμως επίτρεψε μου να γνωρίζω από πρώτο χέρι πως έτσι δεν τον χαρακτηρίζουν ούτε καν και αυτοί από τους ιερείς του, που είναι τέλος πάντων αξιόλογοι και μάλιστα έχουν και αντιοικουμενιστικά αισθήματα. Εδώ ούτε στα ενδοσυνοδικά τους δεν τον παίρνουν στα σοβαρά, και πολλές φορές ούτε πρωτοκολλούν τις "επιστολές διαμαρτυρίας" του.

    Τέλος πάντων, άσε τα νεοημερολογίτικα "διαμάντια" και δες τα υμέτερα "διαμάντια" που ο μεγαλοιδεατισμός, η μιτρομανία, η αναξιοπιστία, η αήθεια και ο κομπογιαννιτισμός τους έχουν σπιλώσει την αξιοπρέπεια και το κύρος μιας αγωνιζομένης Εκκλησίας.
    Αν ως "γνήσιος πατρώος" (το ακούσαμε και αυτό..)θεωρείς ότι η σημερινή Εκκλησία και η Ι.Σύνοδος της, είναι πραξικόπημα και δεν αποτελούν σχίσματα και πραξικοπήματα οι διάφοροι Μακάριοι (πτωχοί τω φρόνημα και το ήθος)..τότε δεν μένει παρά να το αποδείξεις στους Εκκλησιαστικούς και σε όλους τους ΓΟΧ. (την συμμερίζεται αυτήν την άποψη και ο ΜακΜακ..?δεν νομίζω)

    Υ.Γ: Τον "Νεμέας" μας τον θύμησε ο "πάσης Ελλάδος" που τον πήρε για να συμπληρώσει την παλιοπαρέα του και να κατασκανδαλίσει ακόμα και αυτούς τους απλοϊκούς πιστούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ασχετο....γνωριζεται οτι ο σεβ σεραφειμ πειραιως...ανοικε στο παλαιο ημερολογιο... οπου και χειροτονηθηκε διακονος με το ονομα ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή