Τρίτη, 11 Αυγούστου 2009

Αρχιεπ. Ακάκιος (+1963)

.

.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ακάκιος (+1963)

Η Ιερά Συνοδος της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. αποτίουσα φόρον τιμής προς τον Μακαριστόν Επίσκοπον Ταλαντίου κυρόν Ακάκιον Παππάν, καθηκόντως απεφάσισε την αφιέρωσιν του παρόντος ημεροδείκτου εις τον αοίδιμον Πρωθιεράρχην της Εκκλησίας μας, επί τη συμπληρώσει 40 ετών από την εις Κυριον εκδημίαν του.

.
Και τούτο, διότι επί των ημερών του συνετελέσθη το παράδοξον εκείνο θαύμα, το οποίον εξέπληξε πολλούς, οι οποίοι ανέμενον χαιρεκάκως την διάλυσιν του ιερού ημών αγώνος, όστις μετά την κοίμησιν του αοιδίμου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου εστερείτο επισκόπων. Αντί όμως της διαλύσεως, ο ιερός αγών των Γ.Ο.Χ. ανεγεννήθη εκ της τέφρας του, και απέκτησεν πάλιν Αρχιερείς, προς μεγάλην λύπην των αντιμαχομένων αυτόν.

.
Οργανον της θείας χάριτος, δια του οποίου συνετελέσθη το θαύμα τούτο της επαναποκτήσεως Αρχιερατικής ηγεσίας του Ιερού αγώνος των Γ.Ο.Χ., εγένετο εις τα έσχατα του βίου του ο Μακαριστός Πρωθιεράρχης ημών.

.
Ο Επίσκοπος Ταλαντίου κυρός Ακάκιος, κατά κόσμον Αθανάσιος, εγεννήθη εν Δεσφίνη Παρνασσίδος του νομού Φωκίδος τω 1888. Το έτος 1904, εις ηλικίαν μόλις 16 ετών μετέβη εις Αγιον Ορος. Εκεί ενετάγη εις την συνοδείαν της καλύβης Αγίου Νικολάου, της Ιβηριτικής σκήτης του Τιμίου Προδρόμου, υπό γέροντα τον μοναχόν Μαρκιανόν Ρουβαλήν, πλησίον του οποίου εδιδάχθη την ιεράν τέχνην της Αγιογραφίας. Το 1907 εγένετο σταυροφόρος μοναχός και το 1920 μεγαλόσχημος. Την 29ην Αυγούστου 1914 εχειροτονήθη διάκονος υπό του επισκόπου Γαγγρών Τιμοθέου και την 8ην Οκτωβρίου 1917 πρεσβύτερος υπό του Νύσσης Παϊσίου.

.
Το 1929 κατήλθεν εις Αθήνας ομού μετά πλείστων άλλων Αγιορειτών Πατέρων εις ενίσχυσιν του Ιερού αγώνος των Γ.Ο.Χ. Τρις εξωρίσθη εις Άγιον Όρος, πολλάκις δε εφυλακίσθη και ποικιλοτρόπως εδιώχθη χάριν του Ιερού αγώνος υπέρ των πατρώων παραδόσεων. Ελάχιστον δείγμα των αγώνων του δημοσιεύεται εν συνεχεία, ληφθέν εκ των Ιστορικών «Πατρίων» του μακαριστού Μητροπολίτου Πενταπόλεως κυρού Καλλιοπίου.

.
Το έτος 1936 έλαβε το οφφίκιον του Αρχιμανδρίτου υπό του τότε Επισκόπου Μεγαρίδος Χριστοφόρου και τον Ιούλιον του 1939 ίδρυσε παρά την Παιανίαν Αττικής, την Ιεράν Μονήν Αγίου Νικολάου Χαλιδούς.

.
Μετά τον θάνατον του πρ. Φλωρίνης κυρού Χρυσοστόμου εξελέγη πρόεδρος της 12μελους επιτροπής διοικήσεως του ιερού αγώνος των Γ.Ο.Χ. Την 10ην Οκτωβρίου 1957 εψηφίσθη, ομού μετά των Αρχιμανδριτών Χρυσοστόμου Νασλίμη (μετά ταύτα γενομένου Επισκόπου Μαγνησίας) και Χρυσοστόμου Κιούση (νυν Αρχιεπισκόπου της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ.), υπό του ιερατικού συνεδρίου δια το αξίωμα της Αρχιερωσύνης, κατ οικονομίαν, δια το μη υπάρχειν αρχιερείς. Παρά το γήρας και τας πολλάς του ασθενείας κατώρθωσε έπειτα από περιπετειώδης προσπαθείας, να μεταβή εις Η.Π.Α., περί τα τέλη του 1960, όπου εχειροτονήθη επίσκοπος Ταλαντίου, από δύο Επισκόπους των Ρωσων της Διασποράς.

.
Επανελθών εν Ελλάδι ανέλαβεν ως Επίσκοπος πλέον την ηγεσίαν της Εκκλησίας ημών, χειροτονών περί τούς είκοσι ιερείς και επιστηρίζων το δοκιμαζόμενον από τούς πολυχρονίους διωγμούς ποίμνιον των Γ.Ο.Χ. Τον δε Μαϊον του 1962, ομού μετά του Ρωσου Επισκόπου Χιλής Λεοντίου (ο οποίος ήλθεν εις Αθήνας ειδικώς προς τούτο), προέβησαν εις χειροτονίας και άλλων Επισκόπων, ανασυστήσαντες την Ιεράν Συνοδον των Γ.Ο.Χ.

.
Αι χειροτονίαι αυτού αργότερον, το 1969, ανεγνωρίσθησαν συνοδικώς υπό της Συνόδου των Επισκόπων των Ρωσων της διασποράς, επί μακαριστού Μητροπολίτου Φιλαρέτου, δια του συνοδικού εγγράφου το οποίον δημοσιεύομεν ακολούθως.

.
Το Σαββατον 1 Δεκεμβρίου του έτους 1963, έχων πλέον τελειώσει την αποστολήν αυτού (καθώς και ο ίδιος είπεν προ του θανάτου του) μετέστη εις τας αιωνίους Μονάς.

Εκ της ιστοσελίδος της Ιεράς Συνόδου

.

.

.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου