Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

ε', Εξορία

..

Η οδός προς την εξορία

Επί ολόκληρον εβδομάδα οι Αρχιερείς διετέλουν εν αυστηρά απομονώσει, οι δε πιστοί εδιώκοντο και δεν τούς επετρέπετο έστω και εκ του μακρόθεν να υποβάλουν τα σέβη των εις τούς ομολογητάς Αρχιερείς, έως ότου την Πεμπτην 7ην Ιουνίου περί ώραν 11 προ του μεσονυκτίου, ο Διοικητής της Γενικής Ασφαλείας Εβερτ ειδοποίησεν τούς τρεις Αρχιερείς, ότι την επομένην Παρασκευήν 8 Ιουνίου θα ωδηγούντο εις τον τόπον της εξορίας των. Ιδού πως περιγράφει ο "Κήρυξ Ορθοδόξων" την αναχώρησιν των Ιεραρχών:

.
"Την Παρασκευήν πρωι προς της ανατολής ακόμη του ηλίου, ισχυρά Αστυνομική δύναμις προσετέθη εις την ήδη υπάρχουσαν• ο δε Διοικητής αυτής ανελθών ειδοποίησε τούς Σεβασμιωτάτους όπως κατέλθωσι προς αναχώρησιν. Ετοιμοι και ατάραχοι οι σεπτοί Ιεράρχαι υπεδέχθησαν την ειδοποίησιν, και έτοιμοι όντες ήρχισαν κατερχόμενοι την κλίμακα.

.
Η απόφασις ώριζεν ως μέρος εξορίας δια μεν τον Αγιον Δημητριάδος την Νήσον Αμοργόν, δια τον Άγιον πρώην Φλωρίνης την εν τω Ολύμπω Μονήν του Αγίου Διονυσίου και δια τον Άγιον Ζακύνθου την εν Ακαρνανία Μονήν Ρομβου".    (Κήρυξ Ορθοδόξων 218/17.6.1935)

.
Απερχόμενοι εις τούς τόπους της εξορίας των οι τρεις Αρχιερείς εξέδωκαν την κατωτέρω εγκύκλιον:

.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟΣ ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

.

ΠΡΟΣ
ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΑΟΝ

.
ΤΕΚΝΑ ΕΝ ΚΥΡΙΩ ΑΓΑΠΗΤΑ

.
Καταδικασθέντες αδίκως υπό Σχισματικής Συνόδου εις καθαίρεσιν και πενταετή εγκάθειρξιν εις Μονάς• και απαχθέντες βία υπό της Κυβερνήσεως καταστάσης εκτελεστικόν τμήμα της αρχιεπισκοπής, τεθείσης υπεράνω των θείων Κανόνων, του Καταστατικού Χαρτου και του Ελληνικού Συντάγματος, δια μόνον τον λόγον διότι είχομεν το θάρρος και την ψυχικήν ευσθενίαν να αναπετάσωμεν το ένδοξον και τετιμημένον λάβαρον της Ορθοδοξίας, θεωρούμεν ποιμαντορικόν καθήκον ημών, πριν αποχωρισθώμεν, να απευθύνωμεν Υμίν τοις ακολουθούσι το Πατριον και Ορθόδοξον εορτολόγιον τας εξής Ποιμαντορικάς παραινέσεις:

.
Ακολουθούντες πιστώς το Αποστολικόν "Στήτε και κρατήτε τας παραδόσεις, ας εδιδάχθητε είτε δια λόγου είτε δι’ επιστολής ημών" μη παύσητε αγωνιζόμενοι δι’ όλων των νομίμων και χριστιανικών μέσων υπέρ της κατισχύσεως και επιβραβεύσεως του Ιερού ημών αγώνος, όστις αποβλέπει εις την επαναφοράν εν τη Εκκλησία του Πατρίου και ορθοδόξου εορτολογίου, μόνου ικανού να αποκαταστήση το υπό της Ελληνικής Εκκλησίας μειωθέν κύρος της ορθοδοξίας και να επαναφέρη την ειρήνην και την ένωσιν του ορθοδόξου Ελληνικού λαού.

.
Επέπρωτο κρίμασιν οις οίδε Κυριος η πλειοψηφία της Ιεραρχίας της Ελληνικής Εκκλησίας υπό την έμπνευσιν και πρωτοβουλίαν του προκαθημένου Αυτής να προσάψη εις το τέως αγνόν και ακραιφνώς ορθόδοξον μέτωπον Αυτής τον μώμον του σχίσματος δια της αθετήσεως του ορθοδόξου εορτολογίου, του καθιερωθέντος υπό των 7 Οικουμενικών Συνόδων και κυρωθέντος υπό της αιωνοβίου πράξεως της ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας και της αντικαταστάσεως τούτου δια του Παπικού τοιούτου.

.
Το σχίσμα βεβαίως τούτο του ορθοδόξου Ελληνικού λαού, εδημιούργησεν η πλειοψηφία της Ιεραρχίας ήτις επιλαθομένη της ιεράς και Εθνικής Αυτής αποστολής και του αρχαίου Ελληνικού γνωμικού "μάχου υπέρ της Ορθοδοξίας και της Ελληνικής ελευθερίας", εισήγαγεν άνευ της συναινέσεως απασών των ορθοδόξων Εκκλησιών εν τη θεία λατρεία το Παπικόν εορτολόγιον διαιρέσασα ούτως ου μόνον τας ορθοδόξους Εκκλησίας, αλλά και τούς ορθοδόξους Χριστιανούς εις δύο αντιθέτους μερίδας.

.
Ημείς αναλαβόντες την ποιμαντορίαν του ορθοδόξου Ελληνικού πληθυσμού του ακολουθούντος το πάτριον και ορθόδοξον εορτολόγιον, και έχοντες συναίσθησιν του όρκου πίστεως ον εδώκαμεν ότι θα φυλάξωμεν πάντα όσα παρελάβομεν παρά των 7 Οικουμενικών Συνόδων, αποφεύγοντες πάντα νεωτερισμόν, δεν ηδυνάμεθα παρά να κηρύξωμεν ως σχισματικήν την Επίσημον Εκκλησίαν, ήτις εδέχθη το παπικόν εορτολόγιον, όπερ εχαρακτηρίσθη υπό πανορθοδόξων Συνόδων "ως νεωτερισμός των Αιρετικών, ως παγκόσμιον σκάνδαλον και ως αυθαίρετος καταπάτησις των θείων και ιερών Κανόνων και των Εκκλησιαστικών παραδόσεων".

.
Τούτου ένεκα συνιστώμεν εις άπαντας τούς ακολουθούντας το ορθόδοξον εορτολόγιον, όπως μηδεμίαν πνευματικήν επικοινωνίαν έχωσι μετά της σχισματικής Εκκλησίας και των σχισματικών λειτουργών Αυτής, από των οποίων έφυγεν η χάρις του Παναγίου Πνεύματος• διότι ούτοι ηθέτησαν αποφάσεις των Πατέρων της Ζης Οικουμενικής Συνόδου και πασών των πανορθοδόξων Συνόδων των καταδικασασών το Γρηγοριανόν εορτολόγιον. Ότι δε η σχισματική Εκκλησία δεν έχει χάριν και άγιον Πνεύμα, τούτο διαβεβαιοί και ο Μ. Βασίλειος λέγων τα εξής: "Ει και περί μη Δογματα οι Σχισματικοί σφάλοιντο, αλλ’ επειδή τοίνε κεφαλή του Σωματος της Εκκλησίας ο Χριστός εστι, κατά τον θείον Απόστολον, εξ ου τα Μελη πάντα ζωούται και την πνευματικήν αύξησιν δέχεται, ούτοι δε της αρμονίας των Μελών του Σωματος απερράγησαν και ουκέτι παραμένουσαν αυτοίς έχουσι την χάριν του Αγίου Πνεύματος. Ο τοίνυν ουκ έχουσιν, πως αν τοις άλλοις μεταδοίεν;"

.
Οταν η σχισματική Εκκλησία επιβάλη μέτρα πιεστικά και καταθλιπτικά, όπως βιάση την ορθόδοξον ημών συνείδησιν, συνιστώμεν Υμίν, όπως τα πάντα υπομείνητε και κρατήσετε την ορθόδοξον παρακαταθήκην αλώβητον και αμόλυντον, όπως παρελάβομεν ταύτην παρά των ευσεβών Πατέρων ημών, έχοντες ως παράδειγμα φωτεινόν και ενισχυτικόν ημάς μη δειλιάσαντας και εν τη Δύσει του βίου ημών, χάριν της ορθοδοξίας, να αντικρύσωμεν μετά παρρησίας και μεγαλοφροσύνης τα ανελεύθερα και μεσαιωνικά μέτρα της εξορίας και εγκαθείρξεως ημών εις Μονάς ως εις φυλακάς.

.
Ταύτα θεωρούντες τιμήν και δόξαν και χαράν κατά τον Απόστολον κελεύοντα να χαίρωμεν και να καυχώμεθα εν τοις υπέρ του Χριστού παθήμασι, συνιστώμεν και Υμίν εμμονήν και εγκαρτέρησιν εν τοις δεινοίς και ταις θλίψεσι και ταις κακώσεσι και αικισμοίς, εις α θα υποβληθήτε υπό Εκκλησίας σχισματικής, ελπίζοντες πάντοτε εις τον Θεόν, ος ουκ εάσει ημάς πειρασθήναι υπέρ ο δυνάμεθα και όστις θα ευδοκήση εν τη απείρω αυτού και ανεξιχνιάστω μακροθυμία να φωτίση και τούς καλή τη πίστει πεπλανημένους και ακολουθούντας το παπικόν εορτολόγιον, και χαρίσηται εν τέλει Υμίν τον θρίαμβον της ορθοδοξίας και την ένωσιν του χριστεπωνύμου ορθοδόξου Ελληνικού πληθυσμού, υπέρ ων αγωνιζόμεθα προς δόξαν Χριστού, ου η χάρις και το άπειρον έλεος είη μετά πάντων Υμών."  

.
Ο Δημητριάδος Γερμανός
Ο Πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος
Ο Ζακύνθου Χρυσόστομος
.

Η αποχαιρετηστήριος αύτη εγκύκλιος των Ομολογητών Μητροπολιτών έμμελε να αποδειχθή προφητική, αφού ο πιστός λαός του Θεού όντως αργότερα με "εμμονή και εγκαρτέρησιν υποβλήθει σε δεινά και θλίψεις και κακώσεις και αικισμούς υπό Εκκλησίας Σχισματικής". Διωγμοί, συλλήψεις, αποσχισματισμοί, φυλακίσεις μέχρι και θανατοι. Κια όλα αυτά διατί? Διότι έμεινε πιστός στις παραδόσεις...



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου